Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

Στάδια εξέλιξης της προσωπικότητας Levinson, McKee

Τα στάδια εξέλιξη της προσωπικότητας του ανθρώπου σύμφωνα με τους Levinson, McKee (1978). Ο άνθρωπος σαν το δέντρο θεμελιώνει ρίζες, ερευνά, βρίσκει ουσίες, υψώνει κορμό, αναπτύσσεται κι αν είναι τυχερός και ωριμάσει στο τέλος απολαμβάνει καρπούς. Κατά μέσο όρο οι αλλαγές των σταδίων γίνονται ανά 6-7 χρόνια

Αμερικάνικη Εξωτερική Πολιτική Θουκιδίδης

Politico: Γιατί στον Λευκό Οίκο διαβάζουν Θουκυδίδη;

Η ομάδα του Ντόναλντ Τραμπ έχει εμμονή με τον αρχαίο Έλληνα ιστορικό.
Παρά το γεγονός ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δεν φημίζεται για την αγάπη του για το διάβασμα, στον Λευκό Οίκο πνέει ελληνικός άνεμος, με τον Θουκυδίδη να μονοπωλεί το ενδιαφέρον.

Η παρακμή της αμερικάνικης κοινωνίας

Οι επιχειρήσεις άλλαξαν στρατηγική και αυτό αποτέλεσε παράγοντα της παρακμής.

http://www.kathimerini.gr/929672/article/oikonomia/die8nhs-oikonomia/lazonik-h-eklogh-tramp-einai-endei3h-parakmhs-ths-koinwnias-twn-hpa

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2017

Το παιδί και η γιορτή - Φρανσουάζ Ντολτό

Για το παιδί χαρούμενο παιχνίδι νοείται μόνο όταν το ίδιο αισθάνεται ασφαλές, κι αν ταυτόχρονα αισθάνεται και ελεύθερο σημαίνει ότι τα όρια της ασφάλειάς του είναι πολύ πλατιά, ότι μπορούν να συμπεριλάβουν δυσκολίες και απρόοπτα, όχι όμως πραγματικούς κινδύνους.

Το ζήτημα της γιορτής είναι ανάλογο με αυτό του δρόμου. Αν το παιδί, και μεγάλο ακόμη, βρεθεί στο δρόμο δίχως φίλο, αν είναι μόνο του σε γιορτή, δεν μπορεί να νιώσει αληθινή χαρά· η ελευθερία είναι ελκυστική για το παιδί μόνο όταν υπάρχει κάποιο όριο κι όταν, ταυτόχρονα, υπόσχεται και φέρνει εκπλήξεις που έστω κι αν θέτουν, ζήτημα προσαρμογής, του επιτρέπουν να ξαναβρίσκει τον εαυτό του, έχοντας αυτούσια όλα τα μέσα και εμπλουτισμένο με μια εμπειρία που έζησε και του προσέφερε ευχαρίστηση και με μια γνώση που δίνει δύναμη, αίσθημα ασφάλειας, όπως επίσης αυτοπεποίθηση και εμπιστοσύνη στους άλους κι όχι φοβική παλινδρόμηση.

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

Zan Paul Sartre η συνέντευξη

«Το μέλλον σας είναι αυστηρά προσχεδιασμένο, ένα μέλλον που έφτιαξαν άλλοι για σας. Η σωστή περιγραφή της υπάρξεως αυτής είναι κόλαση». Ο Ζαν-Πολ Σαρτρ με δικά του λόγια.
«Η ΚΟΛΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ»: Οι άλλοι άνθρωποι αποτελούν την κόλαση από την άποψη ότι από την στιγμή που γεννιέστε βρίσκεστε σε μια κατάσταση στην οποία είστε αναγκασμένος να υποταχτείτε. Γεννιέστε σαν γιος ενός πλουσίου, ή ενός Αλγερινού, ή ενός γιατρού, ή ενός Αμερικανού. Και το μέλλον σας είναι αυστηρά προσχεδιασμένο, ένα μέλλον που έφτιαξαν άλλοι για σας. Δεν το δημιούργησαν άμεσα, αλλά αποτελούν ένα μέρος μιας κοινωνικής τάξεως που κάνουν αυτό που είσθε. Όλα αυτά σωριάστηκαν πάνω σας από άλλους ανθρώπους. Κι η σωστή περιγραφή της υπάρξεως αυτής είναι κόλαση.

Παρασκευή, 6 Μαΐου 2016

Σημειώσεις από το "Τι Πιστεύω" Μπέρτραντ Ράσσελ

Ο Καντ έμοιαζε σ’ αυτό με πολλούς: στα διανοητικά ζητηματα ήταν σκεπτικιστής, στα ηθικά όμως πίστευε σιωπηρά στις αρχές που είχε αφομοιώσει απ’ τον κόρφο της μητέρας του. Αυτό αποδείχνει ό,τι τόσο πολύ τονίζουν οι ψυχαναλυτές: την απείρως ισχυρότερη επιβολή που ασκούν επάνω μας οι πρώιμοι συνειρμοί, σε σύγκριση με τους μεταγενέστερους.

Σάββατο, 13 Ιουνίου 2015

Για τους δύο τύπους ευφυΐας από τον Ευγένιο Αρανίτση

"Υπάρχουν δυο λογιών ευφυΐες και θα έλεγα ότι αποτελεί ίδιον εκείνου που ενσαρκώνει τη δευτερη κατηγορία για να τις ξεχωρίζει. Η πρώτη ευφυΐα τύπου Α, συμβάλλει στο να γίνεις το υποκείμενο οιασδήποτε νικηφόρου ανταγωνιστική ενασχόλησης: εμπόριο, ψάρεμα, επιστημονική έρευνα κλπ.

Δευτέρα, 8 Ιουνίου 2015

Αλμπέρ Καμύ - Ο Μύθος του Σίσυφου - απόσπασμα δοκιμίου




ΤΑ ΠΑΡΑΛΟΓΑ ΤΕΙΧΗ

Τα άδηλα συναισθήματα ευκολοφανερώνονται από τις πράξεις και τις πνευματικές μας συνήθειες.

…Ο ίδιος ρυθμός του κύκλου: αφύπνιση, συγκοινωνία, τέσσερεις ώρες στο γραφείο δείπνο, ύπνος όλα τούτα Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη Παρασκευή, Σάββατο. Αλλά κάποτε εμφανίζεται ένα γιατί και αρχίζει το ξεκίνημα μιας πλήξης που οδηγεί στην κούραση. Ναι «αρχίζει» αυτό μας ενδιαφέρει γιατί η κούραση φτάνει στο τέρμα μιας ζωής μηχανικής αλλά ταυτόχρονα κινητοποιεί τη συνείδηση, την αφυπνίζει προκαλεί συνέπειες.

Παρασκευή, 17 Απριλίου 2015

Αλντους Χάξλευ, ο μεγαλοφυής και η θεά, εκδόσεις Γαλαξία

ως προς ό,τι καλύτερο διενοήθη και είπε ποτέ ο άνθρωπος. (και το ερώτημα είναι αν κλίνεις προς ό,τι καλύτερο ή προς ό,τι χειρότερο ειπώθηκε)

το να πεθαίνεις είναι τέχνη και στην ηλικία μας θα έπρεπε να τη μάθουμε.

χέρια που μπορούσαν να διορθώσουν ό,τι χαλούσε. χέρια που μπορούσαν να τα τρίψουν έναν άρρωστο. χέρια που είχαν ταλέντο να φτιάχνουν πίτες και δεν αισθάνονταν ενόχληση ν' αδειάζουν σκουπίδια.

τα παιδιά δεν ξέρουν τι τα περιμένει. 70 χρόνια καρτέρια και προδοσίες, παγίδες και απάτες.

την ημέρα που βγήκα από την κατάσταση της ανώριμης βλακείας και μπήκα σε κάτι που έμοιαζε περισσότερο με ανθρώπινη υπόσταση.

Το 1921 οι διαβολικές μηχανές βρίσκονταν ασφαλισμένες στο μέλλον.

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

Τι είναι νοείν



Ι. ΘΕΟΔΩΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ

Πέντε πράγματα πρέπει να κρατήσουμε χωριστά στον νου μας για ν αποσαφηνίσουμε την έννοια του νοείν. Πρώτον είναι το υποκείμενο, το οποίον ακριβώς έχει τη νόηση. Το νοείν πραγματοποιείται πάντοτε από ένα υποκείμενο. Δεύτερον είναι το ίδιο το νοείν ως ενέργεια του πνεύματος, η οποία έχει ωρισμένη διάρκεια, δηλαδή αρχίζει σ’ ένα ορισμένο σημείο του χρόνου και τελειώνει σ’ ένα άλλο επίσης ωρισμένο. Τρίτον είναι το νόημα. Μέσα σε κάθε νοείν υπάρχει μια ουσία, μια ωρισμένη σκέψη, ένα ωρισμένο νόημα, δηλαδή αυτό που αποτελεί το περιεχόμενο του νοείν. Τέταρτον είναι το περιεχόμενο του νοείν, το νόημα εκφράζεται πάντοτε με ωρισμένες  γλωσσικές μορφές. Το πέμπτον που πρέπει να κρατήσωμε στο νου μας είναι το γεγονός ότι και το υποκείμενο που νοεί και το νοείν και το περιεχόμενο και η γλωσσική διατύπωση αναφέρονται γενικώς σ’ ένα αντικείμενο.

Δευτέρα, 19 Ιανουαρίου 2015

Για τη λειτουργία του εγκεφάλου

Αναδημοσίευση από το ΒΗΜΑ





Williams Caroline
8 τρόποι για να «ανοίξετε» το μυαλό σας
Υπάρχει τρόπος να γίνετε πιο έξυπνοι; Αν ακολουθήσετε τις συμβουλές της επιστήμης, μπορείτε να επεκτείνετε και να εκμεταλλευθείτε στο έπακρο τις δυνατότητες του εγκεφάλου σας
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  18/01/2015 05:45
8 τρόποι για να «ανοίξετε» το μυαλό σας
                7             
emailεκτύπωση


Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι το πιο σύνθετο σύστημα επεξεργασίας πληροφοριών που γνωρίζουμε. Είναι σχεδιασμένος έτσι ώστε να διαθέτει ένα σωρό χρήσιμα χαρακτηριστικά, ταυτοχρόνως όμως παρουσιάζει πολλά ελαττώματα και αδυναμίες. Το πρόβλημα είναι ότι δεν συνοδεύεται από οδηγίες χρήσεως. Πρέπει να ανακαλύψουμε τις «πίστες» μόνοι μας. Αν ωστόσο υπάρχουν κάποιοι που ξέρουν κάτι παραπάνω για το μυαλό μας, αυτοί είναι οι νευροεπιστήμονες και οι ψυχολόγοι. Στις επόμενες σελίδες ορισμένοι από τους καλύτερους ειδικούς εξηγούν πώς ο ανθρώπινος εγκέφαλος εκτελεί τις σημαντικότερες βασικές λειτουργίες του, ενώ παράλληλα αποκαλύπτουν τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να τον κάνουμε να λειτουργήσει στο «μάξιμουμ». Δείτε πώς μπορείτε να βελτιώσετε την προσοχή και τη μνήμη σας, πώς μπορείτε να γίνετε περισσότερο ορθολογικοί αλλά και δημιουργικοί, πώς θα αποκτήσετε τη δύναμη της μάθησης και της γνώσης, πώς θα αυξήσετε το IQ σας, καθώς και ποιες είναι οι καλύτερες ώρες κατά τη διάρκεια της ημέρας για να βάλετε το μυαλό σας να δουλέψει.


Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

ΤΑΣΙΟΣ Θ.Π. Ας αναστοχασθούμε εαυτούς και αλλήλους

κάποια αποσπάσματα από το βιβλίο του

ΠΑΙΔΕΙΑ
Καλλιέργεια θα λέμε την παιδευτική εκείνη διεργασία που στοχεύει στην ανάπτυξη των ακόλουθων ικανοτήτων:
1) Αξιολογική ικανότητα, για να μπορεί ο νέος να συμβιώνει αρμονικά με τους Συνανθρώπους του και με το Περιβάλλον.
2) Καλλιτεχνική ευαισθησία, προκειμένου να μπορεί να αισθητοποιεί το μέσα χάος του (μια διεργασία τεράστιας για την ανθρώπιν ολβιότητα σημασίας).

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Ηράκλειτος, Εμπεδοκλής, Παρμενίδης

Το πρόβλημα της μεταβολής στον Ηράκλειτο, Παρμενίδη και Εμπεδοκλή

Οι τρεις Μιλήσιοι φιλόσοφοι (Θαλής, Αναξίμανδρος, και Αναξιμένης) όπως είδαμεπίστευαν σε ένα – και μόνο – πρωταρχικό στοιχείο, από το οποίο είχαν προκύψει τα πάντα. Αλλά πώς μπορούσε ένα στοιχείο ν” αλλάξει ξαφνικά μορφή και να γίνει κάτι εντελώς διαφορετικό; Το πρόβλημα αυτό μπορούμε να το ονομάσουμε πρόβλημα της μεταβολής.

Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2014

Ελληνικότητα

απόσπασμα από το βιβλίο του Κώστα Τσιρόπουλου "η μετάβαση του καταναλωτικού ανθρώπου"



ΕΛΛΗΝΟΝΟΠΟΙΗΣΗ
Όπως ο άνθρωπος δεν γεννιέται, αλλά γίνεται άνθρωπος αληθινός, έτσι και ο Έλληνας δεν αρκεί να γεννιέται από γονείς Έλληνες στην Ελλάδα για να είναι Έλληνας αυθεντικός. Κι αυτός πρέπει να γίνει Έλληνας. Και το επίτευγμα τούτο ξεκινά από τους γονείς, από την οικογένεια για να εκταθεί σε χώμα ελληνικό, σε παιδεία ελληνική, σε εμβιώσεις ελληνικές, σε μια δυναμική συστοιχία γεγονότων της

Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2014

Νίτσε, Χαρούμενη Επιστήμη

Οι χυδαίοι άνθρωποι βλέπουν τα ευγενικά και γεναιόφρονα αισθήματα σαν κάτι να τους λείπει, να τους λείπει η ορθότητα , άρα –να τους λείπει -, η αληθοφάνεια : όταν μιλούν γι’ αυτό , κλείνουν πονηρά το μάτι, σα να λένε: «κάποιο συμφέρον υπάρχει κρυμμένο πίσω απ αυτό ‘ δεν μπορεί να δεί κανείς τι υπάρχει μέσα σε όλα τα πράγματα», και υποψιάζονται πως το ευγενικό πλάσμα γυρεύει να κερδίσει κάτι μ ΄ έναν ελιγμό . Όταν όμως πεισθούν , με αναμφισβήτητο τρόπο, πως ο άνθρωπος αυτός δεν έχει καμία εγωιστική πρόθεση , και πως περιφρονεί το μικρό κέρδος , τότε βλέπουν τον άνθρωπο αυτό σαν ένα τρελό : του δείχνουν περιφρόνηση όταν τον βλέπουν να χαίρεται και γελούν με τη λάμψη των ματιών του. Και αναρωτιούνται: «Πως μπορεί να είναι χαρούμενος όταν πάθει κάποια ζημιά ! Πως μπορεί να ζητά να ζημιώσει. Σίγουρα , το πάθος της ευγένειας θα είναι μπερδεμένο με κάποια αρρώστεια του λογικού !».

Τρίτη, 5 Αυγούστου 2014

Η επιστροφή της φιλοσοφίας (από το Βήμα)

Ενώ καταλαγιάζει σταδιακά στη μνήμη μας ο απόηχος του 23ου Παγκόσμιου Συνεδρίου Φιλοσοφίας, διάχυτη είναι η ικανοποίηση λόγω του ότι, εκτός των άλλων θετικών πλευρών του, που θα καταγραφούν και θα αξιολογηθούν εν καιρώ[1], οι εργασίες του απέκτησαν αναπόφευκτα συμβολικό χαρακτήρα. Σηματοδότησαν, σύμφωνα με μια μερίδα του τύπου, την επιστροφή της Φιλοσοφίας στην πατρίδα της, την Ελλάδα, και ειδικότερα την Αθήνα. Με αφετηρία, λοιπόν, αυτό το συμβολισμό διατυπώνουμε αμέσως ένα ερώτημα το οποίο ανακύπτει φυσικά και αβίαστα: πώς αιτιολογείται και πώς τεκμηριώνεται αυτή η επιστροφή; Με άλλα λόγια, πώς αποδεικνύεται ότι γενέτειρα της Φιλοσοφίας είναι η Ελλάδα και ειδικότερα η Αθήνα;

Δευτέρα, 9 Ιουνίου 2014

Επιλογές από άρθρα ή βιβλία του Άμαντου

Ταξινομικός αριθμός: 17169 - Λογος Κ. Άμαντου
Εκατονταετηρίς Κωνσταντίνου Κανάρη 

Η καταστροφή της Χίου έφερε απογοήτευσιν εις τους Έλληνας την έπαρσιν εις τους Τούρκους. Και βεβαίως ο Καραλής μετά την Χίον δεν θα έμενεν αδρανής, θα μετεχειρίζετο τον αυτόν τρόπο εκκαθαρίσεως και απέναντι άλλων νήσων και επαρχιών. η καταστροφή της Χίου θα είχε συνέχειαν και τις οίδε ποίαν. 

Εκ Ψαρρών όρμησεν ο Παπανικολής και επυρπόλησεν τον Μάϊον του 1821 εις την Ερεσόν της Λέσβου το πρώτον Τουρκικόν δίκροτον με 74 πυροβόλα.

Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

Θετική σκέψη

Αναδημοσίευση από το sciencearchives.wordpress.com

Όσο πιο γρήγορα μπορέσετε να διώξετε τις αρνητικές σκέψεις από το μυαλό σας, τόσο το καλύτερο. Υγεία, ευτυχία και χαρά, μπορούν να γίνουν δικά σας, αν καταφέρετε να μετατρέψετε κάθε τι αρνητικό, σε θετικό.


Λίγο στρες, μπορεί να είναι παραγωγικό για να επιτύχετε στη ζωή σας. Αυτό ονομάζεται ουσιαστικά «κινητήρια δύναμη» και βοηθά να ολοκληρώσουμε όσα έχουμε αναλάβει στην ώρα τους, ή μας κάνει επιφυλακτικούς σχετικά με ορισμένες καταστάσεις. Ωστόσο, το πρόβλημα προκύπτει όταν έχουμε εμμονή με τον αρνητικό τρόπο σκέψης.
Ακολουθούν μερικές συμβουλές που θα σας βοηθήσουν να ξεπεράσετε τις αρνητικές σκέψεις και να έχετε μια ευτυχισμένη και υγιή ζωή.
1. Συνειδητοποίηση: Όλες οι αρνητικές σκέψεις, όπως θλίψη, απελπισία, ενοχές, θυμός, κλπ, μπορούν να αποτελέσουν κινητήρια δύναμη για την ανάληψη δράσης. Δείτε πότε η διάθεσή σας αλλάζει προς το χειρότερο και σημειώστε τι σκεφτόσασταν εκείνη τη στιγμή. Σε λίγες ημέρες, θα είστε σε θέση να επισημάνετε τη σκέψη που σας έκανε να νιώσετε αυτά τα συναισθήματα κι έτσι θα μπορέσετε να ελέγξετε τη σκέψη σας πριν γίνει συναίσθημα και ριζώσει στο μυαλό σας. Θα συνειδητοποιήσετε ότι τις περισσότερες φορές, είναι οι ίδιες αρνητικές σκέψεις που σας έρχονται στο μυαλό.

Παρασκευή, 18 Απριλίου 2014

Κληρονομικότητα στα ψυχικά τραύματα

Το άρθρο αναδημοσιεύεται από το "Βήμα". Πολύ ενδιαφέρουσα δουλειά για το θέμα έχει κάνει η Λίντια Φλεμ στο βιβλίο της "Αδειάζοντας το σπίτι των γονιών μου". Εκεί δείχνει με ποιο τρόπο οι αναμνήσεις των γονιών της από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης επηρέασαν και την ίδια. Το θέμα είναι με ποιο τρόπο θα γίνει η διαχείριση. 

Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

Ονομάτων επίσκεψις

Γιώργος Μπάτζιος - Μαρία Γαλάνη
Υλικό από ραδιοφωνικές εκπομπές
(υπεύθυνος σειράς: Γ. Μπαμπινιώτης)
(κείμενο στο μονοτονικό)

ΕΚΠΟΜΠΗ 1

Α. ΕΙΣΑΓΩΓΉ

ΑΝΘΡΩΠΩΝΥΜΙΑ: Τα ανθρωπωνύμια, δηλαδή τα ονόματα των ανθρώπων, είναι μια υποκατηγορία της ευρύτερης ομάδας των κύριων ονομάτων. Τι είναι όμως τα κύρια ονόματα; Τα κύρια ονόματα σε αντιδιαστολή προς τα κοινά ονόματα είναι αυτά με τα οποία ονομάζουμε συγκεκριμένα πρόσωπα, ζώα ή πράγματα (για να τα ξεχωρίζουμε γράφονται πάντοτε με κεφαλαίο). Τα ονόματα που αναφέρονται σε ανθρώπους λέγονται προσωπικά ονόματα ή πιο επίσημα ανθρωπωνύμια και ο γενικός σκοπός της χρήσης τους είναι προφανής: να διακρίνεται ένα πρόσωπο από ένα άλλο.
ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ κ ΣΗΜΑΣΙΑ: Ένα σημείο στο οποίο διαφοροποιούνται τα κύρια ονόματα από τα κοινά, είναι το θέμα της σημασίας. Όταν λέμε τη λέξη σκύλος, η λέξη αυτή αναφέρεται σε κάθε ένα εκπρόσωπο αυτής της κατηγορίας ζώων, σε κάθε σκύλο δηλαδή, γιατί η λέξη έχει μια λεξική σημασία. Ανακαλεί στο νου μας ένα σύνολο χαρακτηριστικών. Όταν αντίθετα, λέμε τη λέξη Γιάννης ή Μαρία, δεν υπάρχει μια ενιαία και συγκεκριμένη σημασία που ανακαλείται στο νου μας. Υπάρχουν πάρα πολλά πρόσωπα, διαφορετικά μεταξύ τους, που ακούνε στο όνομα Γιάννης.

Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2014

Ενας ποιητής διανοούμενος

(από το Βήμα)


Καθώς έχομε συνηθίσει με τις βολικές κατηγοριοποιήσεις, μας κακοφαίνεται που δέν ξέρομε άν λ.χ. ο Γκαίτε ήταν ποιητής ή φιλόσοφος. Ολο το λάθος βέβαια είναι στο διαζευτικό· στην αμφισβήτηση τού (άλλως) φυσικότατου εύρους· στην προκρούστεια λογική μας. Ο εγκέφαλος όμως δέν έχει στεγανά. Ενα κατιόν νατρίου μπαινοβγαίνει στους νευρώνες και κεντάει την πληροφορία - χωρίς λογοκρισία περι «συναισθήματος» ή «ορθού λόγου».

Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014

το bullying επιβαρύνει την ψυχική υγεία σε βάθος χρόνου

Δημοσίευση από την "Ελευθεροτυπία"

Το bullying επιβαρύνει την υγεία σε βάθος χρόνου

Ο συνεχής σχολικός εκφοβισμός επιβαρύνει και μακροπρόθεσμα την υγεία των παιδιών που έχουν πέσει θύματά του, καθώς οι ψυχοσωματικές συνέπειες συσσωρεύονται διαχρονικά, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Δευτέρα, 10 Φεβρουαρίου 2014

Οι επτά σοφοί

ΒΙΑΣ Ο ΠΡΙΗΝΕΥΣ
(Πολιτικός της Πριήνης)
Άκουγε πολλά, μίλα την ώρα που πρέπει.
Να μάθεις και ύστερα να ενεργήσεις.
Άριστη δημοκρατία υπάρχει εκεί όπου οι πάντες φοβούνται το νόμο σαν νά 'ταν τύραννος.

ΘΑΛΗΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ
(640 - 548 π.Χ. περίπου)
Άριστη δημοκρατία είναι εκείνη που δεν έχει ούτε πολύ πλούσιους πολίτες ούτε πολύ φτωχούς.

ΚΛΕΟΒΟΥΛΟΣ Ο ΛΙΝΔΙΟΣ
(Πολιτικός, τύραννος της Λίνδου)
Τίποτε να μην κάνεις με καταναγκασμό.
Παντρέψου γυναίκα της σειράς σου, γιατί, αν πάρεις από αρχοντικό σόι, θα αποχτήσεις αφεντικά, όχι συγγενείς.
Αν είσαι πλούσιος, να μη μεγαλοπιάνεσαι, κι αν είσαι φτωχός, να μην εξευτελίζεσαι.Να διαλύεις τις εχθρότητες.
Άριστη δημοκρατία υπάρχει εκεί όπου οι πολιτικοί φοβούνται περισσότερο την επίκριση παρά το νόμο.

Δευτέρα, 3 Φεβρουαρίου 2014

Σημειώσεις από το βιβλίο του Παπανούτσου: Νόμος και Αρετή

Στη θεωρητική διερεύνηση στόχος είναι η αλήθεια. Στην ηθική πράξη η αρετή. Στην αισθητική λειτουργία η ομορφιά.

Με τη δραστηριότητά μου παρεμβαίνω στην υπόσταση των εξωτερικών πραγμάτων και τα αλλάζω. Παρεμβαίνω στη μορφή και τη δομή τους, παρεμβαίνω στο ποσό και το ποιόν τους, στην απλή τους ύπαρξη ή στη σύνθεσή τους. Τα μεταβάλλω, τα τροποποιώ να τα καταστρέψω είναι αδύνατόν.

Το προϊόν του ποιείν, το κατασκεύασμα, διατηρεί την όποια έχει αξία και όταν αποκοπεί απ’ αυτόν που το κατασκεύασε.

Η πράξη μου μου ανήκει. Δεν μπορούμε να αποχωριστούμε από τις πράξεις μας.

Η ηθική ποιότητα στις κρίσιμες ώρες της ζωής. Η απόφαση θα δείξει το μέταλλο της ψυχής, την ποιότητά του.

Πέμπτη, 12 Δεκεμβρίου 2013

Χρήστος Μπουλώτης συνέντευξη

αναδημοσίευση από την Καθημερινή



«Φοβάμαι όσους δεν διαβάζουν παραμύθια...»

Ο αρχαιολόγος και βραβευμένος παραμυθάς Χρήστος Μπουλώτης μιλάει στην «K»
Της Ολγας Σελλά

Αρχαιολόγος, παραμυθάς ή συλλέκτης παιχνιδιών; Τι από τα τρία διαλέγει να είναι ο Χρήστος Μπουλώτης; Στο διαμέρισμα που μένει, στα Εξάρχεια, τα αρχαιολογικά βιβλία είναι μπερδεμένα με παλιά παιχνίδια. Οι χαρτονένιες φιγούρες είναι δίπλα στους πίνακες γνωστών ζωγράφων και στα παιδικά παραμύθια. Παρ' όλα αυτά δεν θα μπορούσε να πει κανείς ότι υπάρχει αταξία στο χώρο. Μοιάζει σαν ο ένοικος του σπιτιού να στοιβάζει τα πράγματα που τον αφορούν, με τα οποία καταπιάνεται κατά καιρούς, δημιουργώντας ένα παλίμψηστο.

Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου 2013

Συνέντευξη Μανόλη Κορρέ

αναδημοσίευση από το Βήμα



Ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Μανόλης Κορρές, ενοχλείται από τη δημοσιότητα και θεωρεί δημοσιογραφική είδηση μόνο το γεγονός ότι δεν είναι πλέον υπεύθυνος του Παρθενώνα. Ηταν, όμως, ως το 1999, ενώ συνεχίζει να είναι μέλος της Επιτροπής Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως από το 2002, οπότε ανέλαβε την επιστημονική επίβλεψη. Ωστόσο, παραδέχεται ότι δεν υπάρχει σήμερα άλλος στον τομέα του για να δώσει λύσεις στα προβλήματα στο έργο της συντήρησης και ότι οι εργαζόμενοι βασίζονται και ανατρέχουν στις χιλιάδες σελίδες της επιστημονικής μελέτης του και στους όγκους των σχεδίων του.

Τρίτη, 3 Δεκεμβρίου 2013

Τίτος Πατρίκιος - απόσπασμα συνέντευξης

από το Βήμα. Είναι εξαιρετικό αυτό που λέει για τη χούντα, κράτησα μερικά σημεία από τη συνέντευξη.
----------------------------------

Σήμερα λένε πολλοί ότι ζούμε μια νέα χούντα. Εσείς τι λέτε γι' αυτό;
«Ε, δεν λέω τίποτα. Δεν συζητώ με ανθρώπους που έχουν προκατειλημμένες και παγιωμένες ιδέες, οι οποίες μάλιστα δεν είναι ιδέες που αναλύουν την πραγματικότητα αλλά ιδέες που θέλουν να επιβληθούν στην πραγματικότητα. Μιλάμε για ανθρώπους που δεν έχουν ζήσει τέτοια πράγματα, που δεν έχουν υποστεί τίποτα, που η δημοκρατία τούς ήλθε σαν θείο δώρο, για την οποία ουδέποτε αγωνίστηκαν και στην οποία κακόμαθαν με τις ανέσεις που τους προσφέρει. Μεγάλωσαν σε συνθήκες που ήταν μόνο διεκδίκηση δικαιωμάτων και καμία τήρηση και ανάληψη υποχρεώσεων. Οι υποχρεώσεις στον δημόσιο διάλογο δεν αναφέρονται ποτέ ή παρουσιάζονται σαν καταναγκασμοί. Εφθασα να πιστεύω αυτό που θεωρείται αυτονόητο

Κυριακή, 1 Δεκεμβρίου 2013

Γιάννης Σακελλαράκης

ο σπουδαίος αρχαιολόγος και Έλληνας ο οποίος μάλιστα έχει καταγωγή από τη Χίο. Στην εκπομπή του ΚΡΗΤΗ TV είχε πει τα εξής:

"το μέλλον είναι μέγιστο, φαινομενικά αόρατο αλλά γι' αυτούς που ξέρουν... φανερό.

το ίχνος να είναι απαλό ώστε ο μελλοντικός ανασκαφέας να μη με καταριέται αλλά να με ευλογεί.

το μέγιστο ελληνικό πρόβλημα είναι η παιδεία κι εγώ αυτήν ήθελα να υπηρετήσω. / πως ένιωσα όταν σημάδεψα μ' αυτό τον τρόπο μια ψυχή.

αυτό που πρέπει να κάνει ο καθένας είναι να έχει την αίσθηση του μέτρου. το εγώ δε μπορεί κανείς να το υπερνικήσει παρά μόνο όταν είναι άγιος. αλλά μπορεί να κάνει κάποια προσπάθεια στην υποβάθμιση αυτού του φρικτού εγώ το οποίο μας καταδυναστεύει.

νιώθω σαν λειτουργός του χρόνου αυτή είναι η δουλειά του αρχαιολόγου.

πως μπορεί κανείς να ταξιδεύει σ' ένα μέρος που δεν πήγε ποτέ.

ελπίζω ότι είμαι ένας καλός αρχαιολόγος γιατί έχω μια εικονική μνήμη." 

Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2013

Κοινωνικότητα και εγκέφαλος

Αναδημοσίευση από το Βήμα 13.11

Λονδίνο 
Όσο περισσότερους φίλους έχει κάποιος, τόσο «μεγαλύτερο» εγκέφαλο διαθέτει, υποστηρίζει νέα βρετανική μελέτη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, περίπου έξι εγκεφαλικές περιοχές των κοινωνικών ατόμων εμφανίζονται μεγαλύτερες σε μέγεθος και καλύτερα «καλωδιωμένες» συγκριτικά με εκείνες πιο μοναχικών τύπων.
Ο φλοιός του πρόσθιου προσαγωγίου, κατά τους ειδικούς, εμφανίζεται ιδιαίτερα... ενισχυμένος στα κοινωνικά άτομα, καθώς πρόκειται για την περιοχή η οποία – μεταξύ άλλων – σχετίζεται με το να είμαστε ενήμεροι σχετικά με το τι κάνουν οι γύρω μας. Ακόμα, οι συνάψεις που συνδέουν τη συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου με μια άλλη, που σχετίζεται με το πώς αισθάνονται οι γύρω μας, είναι ιδιαίτερα ισχυρές στα κοινωνικά άτομα σε σχέση με τα πιο ακοινώνητα.
Η μελέτη
Στη μελέτη των ειδικών έλαβαν μέρος 18 άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι κλήθηκαν να δηλώσουν πόσους φίλους τους συνάντησαν, σε πόσους μίλησαν στο τηλέφωνο ή μέσω email, μέσα στον τελευταίο μήνα.
Ο μέσος αριθμός που δηλώσαν οι περισσότεροι ήταν 20 φίλοι, ωστόσο υπήρχαν και περιπτώσεις που ανέφεραν 40 φίλους.

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

Άνθρωπος και ψυχή - Γιουνγκ

(αποσπάσματα)



Όποιος θέλει να ερευνήσει την ψυχή, δεν πρέπει να την παραλλάξει με τη συνείδησή του, γιατί έτσι δεν βλέπει το αντικείμενο της έρευνας. Αντίθετα, πρέπει να ανακαλύψει πόσο διαφορετική είναι η ψυχή από τη συνείδηση, για να μπορέσει να τη γνωρίσει. Γι αυτό τίποτε δεν είναι πιο δυνατό από το ότι αυτό που είναι για μας αυταπάτη να είναι γι αυτή πραγματικότητα, και έτσι θα ήταν σφάλμα να μετράμε την ψυχική πραγματικότητα με τη συνειδητή πραγματικότητα.

Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2013

Θεοδόσης Τάσιος

Είπε ο Δάσκαλος στην "περίφημη" Στοά Μπαμπινώτη: ούτε σε 1500 χρόνια δε θα μπορέσουμε να κατασκευάσουμε κτίσμα αντίστοιχο με το Θόλο του Ατρέα. Πρόκειται για τον τάφο του Αγαμέμνονα στις Μυκήνες. 

Εδώ ένα εξαιρετικό άρθρο του στο Βήμα περί βίας.
http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=533492&h1=true#commentForm

Παρασκευή, 13 Σεπτεμβρίου 2013

Για τη χαρά της ζωής

Καμύ: η χαρά της ζωής διασκορπά, καταργεί τη συγκέντρωση, σταματάει κάθε ορμή προς το μεγαλείο. αλλά χωρίς τη χαρά της ζωής... Όχι, δεν υπάρχει λύση. Εκτός κι αν από ένα μεγάλο έρωτα δημιουργήσεις μια ρίζα και βρεις εκεί την πηγή της ζωής, χωρίς να τιμωρηθεί για αντιπερισπασμό.

Είναι πιο εύκολο να έχεις ένα κακό όνομα παρά καλό, γιατί το φορτίο του καλού είναι δυσβάστακτο. Με το κακό όνομα η αδυναμία σου δικαιολογείται.

Δευτέρα, 9 Σεπτεμβρίου 2013

Περί του Μύθου

Από τον Στέλιο Ράμφο


Ο μύθος είναι πάντοτε αφήγηση και ιστόρημα ενός γεγονότος. Αλλά αυτό το γεγονός δεν είναι ένα τετελεσμένο συμβάν, δεν αναφέρεται σε πράξεις και σχέσεις που πραγματοποιήθηκαν στο παρελθόν και πρέπει να διασωθούν από τη λήθη με μια σημαντική αποτύπωση. Στον μύθο ο λόγος δεν λειτουργεί για να περι – γράψει απλώς την αισθητή εμπειρία ή τη νοητή πρόσβαση στην πραγματικότητα, αλλά θέλει να ερμηνεύσει την πραγματικότητα: να κοινοποιήσει την επίγνωση του τρόπου με τον οποίο πραγματοποιείται η ζωή.

Έτσι ο μύθος είναι ιστόρημα ενός φανταστικού γεγονότος: αναπαράγει τις πράξεις και σχέσεις του χώρου των αισθητών, αλλά με τον τρόπο που τις φαντάζεται ο νους κρίνοντας, δηλαδή ξεχωρίζοντας τα ουσιώδη από τα επουσιώδη για την πραγματοποίηση της ζωής με συνδυασμό μορφών και τρόπων που υποδηλώνουν και αποκαλύπτουν τη λειτουργία των νοητών πραγματικοτήτων.

Συνήθως η μυθική έκφραση προσωποποιεί τις νοητές ή απόλυτες πραγματικότητες. Γιατί η εμπειρία της ζωής και η σχετική ή απόλυτη δυνατότητα της ύπαρξης εικονίζεται αμεσότερα όταν είναι ένσαρκη σε έναν υπαρκτικό φορέα. Οι σχέσεις που συγκροτούν τη ζωή και τις υπαρκτικές δυνατότητες είναι στον μύθο σχέσεις προσώπων. Ο κύκλος της ζωής λ.χ. η σπορά, η βλάστηση, η καρποφορία, ο θάνατος – μπορεί να είναι στον μύθο μια ανδρόγυνη γονιμοποιητική σχέση ή μια επώνυμη μητρική σχέση απεριόριστα ανακυκλούμενη. Η φανέρωση της σοφίας μπορεί να είναι μια παράδοξη γέννα από το κεφάλι το κέντρο του νου. Τόσο το κεφάλι που γεννάει όσο και η σοφία που γεννιέται είναι στον μύθο επώνυμα πρόσωπα. Αλλά η σχέση είναι νοητή, «σημαίνει» την αναλλοίωτη και άφθορη πραγματικότητα του τρόπου της ζωής. Γι’ αυτό και τα πρόσωπα που την ενσαρκώνουν είναι υπάρξεις απόλυτες, ελεύθερες από τον χρόνο και το θάνατο.

Ο μύθος είναι η αμεσότερη πρόσβαση στην κοσμική σοφία. Πρόσβαση εμπειρική, προϋπόθεση βιωματικού συντονισμού, προσαρμογής του ανθρώπινου νου στη νοητή πραγματικότητα της ζωής.

Γι αυτό και η σημαντική του μύθου είναι μια «μυστική» έκφραση: λόγος που μυεί στη λογική πραγματικότητα της ζωής, μεταθέτει και αποσπά το νου από τους περιορισμούς και διαστατούς προσδιορισμούς της αισθητής εμπειρίας, για να τον αναγάγει στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η ζωή.

Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013

Ο Χρήστος Μπουλώτης για την ελληνική γλώσσα

Ακροθιγώς απομαγνητοφώνηση της ομιλίας του σε συνέδριο για την ελληνική. Πολύ ενδιαφέρουσες οι παρατηρήσεις του. Ολόκληρη η ομιλία του εδώ:

http://www.youtube.com/watch?v=ScvoxNHgpuM


--------------------------------------------

-

·         Τα πρώτα συστήματα γραφής είναι απότοκα της εικόνας.

·         Η εικόνα μήτρα της γραφής. Το εικονολόγιο είναι αντίστοιχο του Λεξιλογίου. Αίγυπτος, Ανατολή, Μινωική Κρήτη. Π.χ. ο Δίσκος της Φαιστού. Θυμίζει το αιγυπτιακό σύστημα. Όλα τα σημεία γραφής έγιναν με κινητά στοιχεία. Ήθελαν αποτελεσματικότερη οικονομικοδιοικητική μηχανή.

Τρίτη, 20 Αυγούστου 2013

Μπουλώτης

Σπουδαίος πολύ ο Χ. Μπουλώτης από τη Λήμνο. Αρχαιολόγος αλλά και συγγραφέας υπέροχων παιδικών βιβλίων αν και δεν είναι εύκολο να τα βρεις όπως γίνεται με κάθετι πολύτιμο. Ακολουθούν αποσπάσματα από τη συνέντευξή του στην Καθημερινή 19/8/13, για το Μουσείο Παιδικού Παιχνιδιού στη Λήμνο που ολοκληρώνεται με δική του πρωτοβουλία.

-------------------------------------


Σκοπός ζωής

«Κι όμως τα όνειρα καμιά φορά μέσα στις πιο ζοφερές συγκυρίες μπορεί και γίνονται πραγματικότητα», λέει ο αρχαιολόγος, συγγραφέας (βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών) που μέσα σε όλα έχει χρόνο και για τις ανασκαφές στο Κουκονήσι στον κόλπο του Μούδρου. Ονειρο δεκαετιών ήταν η ίδρυση του Μουσείου Ιστορίας Παιδικού Παιχνιδιού και Βιβλίου στη γενέτειρά του τη Μύρινα, πολύ περισσότερο για έναν άνθρωπο που πιστεύει στην πολιτιστική θωράκιση των ακριτικών τόπων. Ετσι, έβαλε από εκείνον τον Μάιο του 1978 στη Νυρεμβέργη, σκοπό της ζωής του

Τετάρτη, 31 Ιουλίου 2013

Steiner

Εξαιρετικός ο Στάινερ. Το κείμενο βρέθηκε στη σελίδα του Αντιφώνου. Για την κρίση λέει ουσιαστικά ότι υπάρχουν και "χειρότερα". Τουλάχιστον τώρα δεν ψήνουμε ανθρώπους σε φούρνους, ούτε ανοίγουμε ομαδικούς τάφους...
 
Μία συνέντευξη του κριτικού και φιλοσόφου, στην γαλλική le Monde (13/5/2013)
Le Monde: Είμαστε μάρτυρες της υποχώρησης της ευρωπαϊκής ιδέας. Αυτό του είδους η άμπωτη σας ανησυχεί;
George STEINER: Σίγουρα, αλλά ο δικός μου πεσιμισμός είναι σύνθετος, διότι από την άλλη πλευρά η Ευρώπη όπως την γνωρίζουμε εν έτει 2013 αγγίζει επίσης το θαύμα. Κουβεντιάζουμε τώρα εδώ, καθισμένοι παρέα στο Cambridge, ακόμη κι αν δύο παγκόσμιοι πόλεμοι έχουν καταστρέψει την ήπειρο, παρά την ύπαρξη του Ολοκαυτώματος, ακόμη κι αν κατά την διάρκεια του α’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις έχασαν 40.000 άνδρες μόλις την πρώτη ημέρα της μάχης του Passchendaele (1917), σε τέτοιο σημείο ώστε μια εφημερίδα να μην διαθέτει καν τον ανάλογο χώρο για να δημοσιευθούν όλα τα ονόματα των πεσόντων! Ναι, το γεγονός πως μετά από όλους αυτούς τους κατακλυσμούς η Ευρώπη ξαναπόκτησε μία δεδομένη ύπαρξη, έχοντας ακόμη μεγάλες ορχήστρες και μουσεία, αυτό είναι από μόνο του ένα θαύμα. Είχαμε το δικαίωμα να πιστέψουμε πως όλα αυτά σήμαιναν το τέλος της Ευρώπης. Κι άλλοι μεγάλοι πολιτισμοί αφανίστηκαν, ο δε Paul Valery, είχε από τα 1919 προαναγγείλει το τέλος του δικού μας πολιτισμού.
Le Monde: Το δυτικό τοπίο της διανόησης δεν έχει αλλάξει βεβαίως και λίγο.

Σπουδαία παράσταση από τον Γουιλσον βασισμένη σε έργο του Δανιήλ Χαρμς

Κατάμεστη η αίθουσα της Στέγης Γραμμάτων στην προχθεσινή πρεμιέρα (η «Κ» ήταν εκεί). Λίγο πριν σηκωθεί η αυλαία, φιλοτεχνημένη κι αυτή από τον Μπομπ Γουίλσον, μέρος της παράστασης.
Ηταν ίσως το πιο ρυθμικό χειροκρότημα στο φινάλε μιας παράστασης. Η ασφυκτικά γεμάτη αίθουσα της Στέγης Γραμμάτων που φιλοξενούσε τη «Γριά» («The old woman») του Δανιήλ Χαρμς σε σκηνοθεσία Μπομπ Γουίλσον, με τον Μιχαήλ Μπαρίσνικοφ και τον Γουίλεμ Νταφόε, κορυφαία στιγμή του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών, επευφημούσε προχθές βράδυ τους δύο πρωταγωνιστές ακολουθώντας τη μουσική, παραμένοντας στις θέσεις, σα να περίμενε να υπάρξει και συνέχεια… Από ενθουσιασμό ή αμηχανία;


Παρασκευή, 19 Ιουλίου 2013

Άμαντος

Πρόκειται για σπάνια περίπτωση διανοουμένου, από τις ελάχιστες που έδωσε η Χίος στα ελληνικά γράμματα τον 20ο αιώνα. Έφθασε μέχρι Πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών και Υπουργός Παιδείας. ο Άμαντος ήταν όμως και φλογερός δάσκαλος, από εκείνους που έχουν το χάρισμα να ηλεκτρίζουν τους μαθητές και να τους εισάγουν στο αίνιγμα της γνώσης. Τα παρακάτω αποσπάσματα αντιγράφηκαν από την έκδοση του Φιλοτεχνικού Ομίλου Χίου με υλικό από άρθρα και διαλέξεις.



[…] Η Χίος είναι και γεωλογικώς περίεργος τόπος: ενώ στη Χώρα δεν εσώθη κανένα αρχαίο μνημείο, γιατί μεγάλοι σεισμοί τα κατάστρεψαν, σ’ άλλα μέρη της Χίου, που δεν τα πειράζαν σεισμοί, μεσαιωνικά κτίρια στέκουν σώα και περιφρονούν το χρόνο που περνά γρήγορος.

[…] Έτσι σώζουνται στα νότια μέρη της Χίου, χωριά ολόκληρα μεσαιωνικά η βυζαντινά, που έχουν ηλικία το ολιγώτερον χίλιων χρονών. Δεν πιστεύω να υπάρχουν σε κανένα άλλο μέρος της Ελλάδος τέτοια μεσαιωνικά χωριά, είμαι δε ο πρώτος που μιλώ για τα βυζαντινά χωριά της Χίου και αξίζει να τα προσέξη όχι μόνο ο ιστορικός αλλά και ο φίλος του Τουρισμού.


Τετάρτη, 17 Ιουλίου 2013

Κυριάκος Σιμόπουλος

Το άρθρο από τον ιστότοπο της Μαριάννας Τζιαντζή 
 
Αρκετές φορές έχει αναφερθεί ότι ο Κυριάκος Σιμόπουλος, που έσβησε την περασμένη εβδομάδα σε ηλικία 80 χρόνων, δεν ήταν ιστορικός, αν και όλοι παραδέχονται ότι το έργο του θα το ζήλευαν πολλοί ιστορικοί. Ίσως μια πιο σωστή διατύπωση θα ήταν ότι ο Σιμόπουλος δεν ήταν κρατικοδίαιτος ή επιχορηγούμενος ιστορικός. Όταν κάποιος παράγει τέτοιας έκτασης και πληρότητας επιστημονικό έργο, είναι να κωμικό να ασχολούμαστε με το αν αποφοίτησε από το Ιστορικό Τμήμα της Φιλοσοφικής ή αν προσέφερε τις υπηρεσίες του σε κάποιο ίδρυμα ιδιωτικού ή δημόσιου δικαίου.

Τρίτη, 9 Ιουλίου 2013

για τα ψυχικά τραύματα



Εξαιρετική παρουσίαση για τα ψυχικά τραύματα, αντιγραφή από το βιβλίο "Το Ξύπνημα της Τρίγρης". Εδώ φαίνεται πόσο σημαντικός είναι ο τραυματισμός και τι θα μπορούσε να αποκομίσει ο άνθρωπος αν γνώριζε τους κατάλληλους χειρισμούς.

Έγραψε ο Peter Levine (έχει σπουδάσει Ιατρική και Βιολογία στο Μπέρκλευ της Καλιφόρνια, έχει διδακτορικό στην ψυχολογία. Υπήρξε σύμβουλος της NASA, σε κλινικές στην Ευρώπη και την Αμερική κλπ) από το βιβλίο του το "Ξύπνημα της Τρίγρης"

Τα τραυματικά συμπτώματα δεν οφείλονται σε αυτό καθεαυτό το γεγονός που τα προκαλεί. Πηγάζουν από το παγωμένο κατάλοιπο της ενέργειας που δεν διαλύθηκε και δεν εκφορτίστηκε. Αυτό το κατάλοιπο παραμένι παγιδευμένο στο νευρικό μας σύστημα και μπορεί να καταστρέψει το σώμα και το πνεύμα μας. Τα μακροπρόθεσμα, ανησυχητικά και συχνά παράξενα μετατραυματικά συμπτώματα αναπτύσσονται όταν δεν μπορούμε να ολοκληρώσουμε τη διαδικασία εισόδου, παραμονής και εξόδου από την κατάσταση της "ακινησίας" ή του "παγώματος". Παρ' όλα αυτά, μπορούμε να επιτύχουμε το "ξεπάγωμά" μας ενεργοποιώντας και ενθαρρύνοντας την έμφυτη παρόρμησή μας να επιστρέψουμε σε μια κατάσταση δυναμικής ισορροπίας. 

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2013

Κώστας Ζουράρις - Αντιθέσεις

Η εκπομπή του Ζουράρι στο Κρήτη TV είναι εξαιρετική. Στον ακόλουθο σύνδεσμο θα τη βρείτε στο you tube.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=QRPcIKSRi6M




Αποκλειστικός θηλασμός η βέλτιστη λύση

Αναδημοσίευση από το ΒΗΜΑ, 10/6



Ο θηλασμός ενισχύει την εγκεφαλική ανάπτυξη
Μαγνητική τομογραφία αποκαλύπτει ότι ο θηλασμός αναπτύσσει τον βρεφικό εγκέφαλο
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ:  10/06/2013 16:53
Αλλη μια μελέτη δείχνει τα οφέλη του θηλασμού για τον εγκέφαλο των παιδιών



Ουάσινγκτον 
Την ανάπτυξη του βρεφικού εγκεφάλου φάνηκε πως ενισχύει ο θηλασμός, σύμφωνα με νέα

Σάββατο, 8 Ιουνίου 2013

Ericsson, Μέρος 3ο από 4



Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΥΓΧΙΣΗ ΡΟΛΩΝ
Με την εδραίωση μιας καλής αρχικής σχέσης με τον κόσμο των ικανοτήτων και των εργαλείων, και με την έλευση της εφηβείας η καθεαυτή παιδική ηλικία τελειώνει. Αρχίζει η νεότητα. Αλλά στην εφηβεία κάθε ομοιότητα και συνέχεια πάνω στην οποία βασιζόταν κανείς εξετάζονται λίγο πολύ και πάλι λόγω της ταχύτητας της σωματικής ανάπτυξης που ισοδυναμεί με αυτή της παιδικής ηλικίας και λόγω της νέας επιπρόσθετης γεννητικής ωριμότητας. Οι νέοι που μεγαλώνουν και αναπτύσσονται, αντιμετωπίζοντας αυτή την επανάσταση της φυσιολογίας μέσα τους, και έχοντας

Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

Τα είδη του χιούμορ (από το el wikipedia)

Χιούμορ (αγγλ. humor ή humour) είναι, στη βασική του έννοια, μία ιδιαίτερη μορφή ανθρώπινης επικοινωνίας, που ως στόχο έχει να προκαλέσει το γέλιο.
Λεξικολογικά δίνονται πολλαπλές επεξηγήσεις της λέξης χιούμορ. Μερικά παραδείγματα είναι:
  • Εκείνη η ποιότητα της φαντασίας που δίνει στις ιδέες μια αμφίβολη ή φανταστική όψη, και τείνει να προκαλεί το γέλιο ή την ευθυμία μέσω κωμικών εικόνων ή περιγραφών.
  • Η διανοητική ικανότητα της σύλληψης, της έκφρασης, ή της εκτίμησης του κωμικού ή του κωμικά αντιφατικού.

Κυριακή, 12 Μαΐου 2013

Emile Ludwig

Συγκλονιστικός βιογράφος ο Λούντβιx. Ακολουθεί η συνέντευξη που είχε πάρει από τον Στάλιν


Ludwig: I am very much obliged to you for having found it possible to grant me this interview. For more than twenty years I have been studying the lives and deeds of prominent historical personages. I believe I am a good judge of people, but on the other hand, I do not know anything about economic conditions.

 Stalin: You are very modest.
Ludwig: No, that is a fact. That is why I will put questions to you that may seem queer to you. Today, here in the Kremlin, I saw certain relics of Peter the Great, and the first question I should like to ask you is this: Do you think there is any parallel between yourself and Peter the Great? Do you regard yourself as continuing the cause of Peter the Great?

Stalin: Not in any way. Historical parallels are always dangerous. The one in question is absurd.

Ludwig: But Peter the Great did a great deal to develop his country and to transplant to Russia the culture of the West.

Πέμπτη, 9 Μαΐου 2013

Στάλιν

Ο Στάλιν περιγράφεται ως άνδρας αποφασιστικός, μαχητικός, οργανωτικός και μετριοπαθής (τουλάχιστον αρχικά).

Εξορίστηκε πολλές φορές στη Σιβηρία.

Η γυναίκα του διηγούνταν για ένα πτώμα που κομματιάστηκε και πουλήθηκε σαν κρέας. Οι ακροατές συμφοιτητές της συνελήφθησαν και εξαφανίστηκαν.

Ο Λένιν έστω και αργά αντιλήφθηκε την επικινδυνότητα του χαρακτήρα του Στάλιν και θέλησε να του κόψει την άνοδο όμως πέθανε από αποληξία.

Οι ποιητές Μαγιακόφσκι και Γιεσένιν αυτοκτονούν.

Καταργούν και επαναφέρουν δύο φορές τη θανατική ποινή. Η κεντρική επιτροπή επαναφέρει τα βασανιστήρια και τα ονομάζει σωματικές πιέσεις.  

Παρασκευή, 3 Μαΐου 2013

Ορισμός της συνείδησης

Το κείμενο είναι αντιγραφή από το βιβλίο της Άννας Τζιροπούλου "Τραγωδία" των εκδόσεων Γεωργιάδη

Η λέξις είδησις παράγεται εκ του μέλλοντος ειδήσω του ρήματος είδω = γνωρίζω. Υπάρχει όμως μια λεπτή εννοιλογική απόχρωσις ανάμεσα στο είδω (γνωρίζω αφού ιδώ ιδίοις οφθαλμοίς) και στο γνωρίζω, γνώσκω (κατανοώ δια της σκέψεως, της νοήσεως).

[...] Το συν σημαίνει ομού, "μαζί". Άρα συν-είδησις είναι η γνώσις, η κατανόησις, δύο ή περισσοτέρων ειδήσεων - ερεθισμάτων. Μία είδησις η οποία προσλαμβανόμενη έξωθεν δια των αισθήσεων, προκαλεί και ενεργοποιεί πλήθος "θυμικών" φορτίσεων - έσωθεν "ειδήσεων".

[...] Οι ειδήσις διεγείρουν τα αντίστοιχα όργανα των αισθήσεών μας. Δεν μεταβιβάζονται κατευθείαν στον εγκεφαλικό φλοιό, δηλαδή στο νοητικό μας εγκέφαλο, αλλά αφού περάσουν πρώτα από το κέντρο του μυαλού μας, τον Θάλαμο οδεύουν προς το θυμικόν: την προσωπική και ομαδική συναισθηματική μνήμη, η οποία βρίσκεται στον "Ιππόκαμπο" στην "Αμυγδαλή", στον "Υποθάλαμο". Όμως εξαιτίας των απωθημένων οδυνηρών συναισθημάτων ή αρνούμεθα να δεχθούμε την εσωτερική είδησι ή δεν την κατά - νοούμε.

[...] Η κατανόησις της ειδήσεως που λαμβάνουμε από το εξωτερικό περιβάλλον και η κατανόησις της συναισθηματικής καταστάσεως που νοιώθουμε από τον εσωτερικό χώρο, μέσα μας, δημιουργούν τη συνείδησι. (ΣΥΝ - ΕΙΔΗΣΙ).

[...] Η εξελικτική πνευματική πορεία για την απόκτηση συνειδήσεως απαιτεί από τον νουν να παρατηρεί τον νουν... δηλαδή απαιτεί: η προσωπικότης μας να παρατηρεί τον συναισθηματικό κόσμο, τα όποια συναισθήματα και συναισθηματικές καταστάσεις και βέβαια την ελεύθερη έκφραση και εκδήλωσι όλου του φάσματος των συναισθημάτων που νιώθουμε... οι ως άνω νοητικο - συναισθηματικές διεργασίες συνιστούν και συνθέτουν τη μεγίστη πνευματική εξέλιξι όπου έφθασαν οι Έλληνες... Την συνείδησι.

Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

Η γερμανική ηγεμονία καταστρέφει την ΕΕ

(αναδημοσίευση από το Εθνος)

Αυτό που οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες... ψελλίζουν τόσον καιρό και που η Ουάσιγκτον προσπαθεί να πει με οικονομικούς όρους, ακούστηκε με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο από το στόμα ενός Γερμανού, και δη ενός από τους σημαντικότερους πολιτικούς διανοητές της Ευρώπης, του φιλοσόφου Γιούργκεν Χάμπερμας: ότι δηλαδή η γερμανική ηγεμονία αυτήν τη στιγμή στην Ευρωπαϊκή Ενωση όχι μόνο «ξυπνά φαντάσματα της Ιστορίας», αλλά ότι απειλεί να «οδηγήσει σε καταστροφή».

Ο Γερμανός φιλόσοφος Γ. Χάμπερμας υπενθύμισε ότι ο ενθουσιασμός που έτρεφε παραδοσιακά η Γερμανία για την ΕΕ δεν είναι κάτι τυχαίο, αλλά πηγάζει από τις προσπάθειες που κατέβαλε μετά τη ναζιστική περί
 
Ο Γερμανός φιλόσοφος Γ. Χάμπερμας υπενθύμισε ότι ο ενθουσιασμός που έτρεφε παραδοσιακά η Γερμανία για την ΕΕ δεν είναι κάτι τυχαίο, αλλά πηγάζει από τις προσπάθειες που κατέβαλε μετά τη ναζιστική περίοδο για να αποκαταστήσει την εικόνα της διεθνώς
Αυτό που οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες... ψελλίζουν τόσον καιρό και που η Ουάσιγκτον προσπαθεί να πει με οικονομικούς όρους, ακούστηκε με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο από το στόμα ενός Γερμανού, και δη ενός από τους σημαντικότερους πολιτικούς διανοητές της Ευρώπης, του φιλοσόφου Γιούργκεν Χάμπερμας: ότι δηλαδή η γερμανική ηγεμονία αυτήν τη στιγμή στην Ευρωπαϊκή Ενωση όχι μόνο «ξυπνά φαντάσματα της Ιστορίας», αλλά ότι απειλεί να «οδηγήσει σε καταστροφή». Κατηγόρησε, δε, ευθέως τη γερμανική κυβέρνηση ότι έχει ως μοναδικό γνώμονα την εθνική οπτική γωνία της, γεγονός που θα οδηγήσει στην επιδείνωση της ανισορροπίας στους κόλπους της Ευρωζώνης.

Μιλώντας στο Πανεπιστήμιο της Λουβέν στο Βέλγιο, ο Χάμπερμας αναφέρθηκε για πρώτη φορά στην ευρωπαϊκή κρίση και επέκρινε τους χειρισμούς του Βερολίνου ζητώντας να αναθεωρήσει την επιμονή του στη δημοσιονομική πειθαρχία, τη συρρίκνωση του κράτους πρόνοιας, και να στραφεί σε μια πολιτική αλληλεγγύης, με τις ευθύνες να αναλαμβάνονται από κοινού από το σύνολο της Ευρωζώνης με την έκδοση του ευρωομολόγου.

«Ο ηγετικός ρόλος που έλαχε σήμερα στη Γερμανία δεν ξυπνά απλώς τα φαντάσματα της Ιστορίας, αλλά μας βάζει σε πειρασμό να ακολουθήσουμε μια μονομερή, εθνική πορεία ή ακόμη και να υποκύψουμε στη φαντασίωση ισχύος μιας γερμανικής Ευρώπης», είπε ο Χάμπερμας, θίγοντας ένα ζήτημα που είναι φλέγον αυτήν τη στιγμή στη Γηραιά Ηπειρο. «Εμείς οι Γερμανοί οφείλουμε να έχουμε διδαχθεί από τις καταστροφές του πρώτου μισού του 20ού αιώνα ότι η οριστική αποφυγή του διλήμματος ενός ημι-ηγεμονικού στάτους, το οποίο σπανίως μπορεί να διατηρηθεί χωρίς να διολισθήσει σε συγκρούσεις, είναι προς το εθνικό μας συμφέρον».

Ταυτόχρονα, ο Γερμανός φιλόσοφος απευθύνθηκε στους Γερμανούς και τους υπενθύμισε τι ακριβώς σημαίνει για εκείνους η Ευρώπη. Υπενθύμισε ότι ο ενθουσιασμός που έτρεφε παραδοσιακά η Γερμανία για την ΕΕ δεν είναι κάτι τυχαίο, αλλά πηγάζει από τις προσπάθειες που κατέβαλε μετά τη ναζιστική περίοδο για να αποκαταστήσει την εικόνα της διεθνώς. Τις προσπάθειες να συμφιλιωθεί με τη Γαλλία, την ενοποίηση της Ευρώπης, την οποία ενθάρρυναν οι ΗΠΑ μέχρι το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

«Για πρώτη φορά ο γερμανικός λαός έχει τη δυνατότητα να αναπτύξει μια φιλελεύθερη αυτοσυνείδηση», είπε ο Χάμπερμας, που πρόσθεσε όμως ότι η «συγκεκριμένη επώδυνη μεταμόρφωση της πολιτικής νοοτροπίας δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένη», συμπληρώνοντας ότι «η Γερμανία δεν έχει απλώς συμφέρον, αλλά ηθική ευθύνη να ακολουθήσει μια πολιτική αλληλεγγύης».

Για τον 83χρονο καθηγητή Κοινωνιολογίας και Φιλοσοφίας, το βασικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια -που βλέπουμε την πολιτική να τρέχει ασθμαίνουσα πίσω από τις αγορές- δεν είναι χωρίς συνέπειες και μάλιστα αποτελεί ίσως τον μεγαλύτερο κίνδυνο για την Ευρώπη.

«Η αναβολή της δημοκρατίας είναι πολύ επικίνδυνη κίνηση», είπε ο Χάμπερμας και κάλεσε τους Ευρωπαίους σε «μια προσπάθεια συνεργασίας μέσα από μια κοινή πολιτική προοπτική, με στόχο την ανάπτυξη και την ανταγωνιστικότητα στο σύνολο της Ευρωζώνης».

Ακόμη περιέγραψε πολύ απλά το έλλειμμα δημοκρατίας στην ΕΕ, λέγοντας ότι η απάντηση στην κρίση στηρίχτηκε «σε μια τεχνοκρατία χωρίς δημοκρατικές ρίζες», που έφερε την Ευρώπη στο δίλημμα μεταξύ «της αναγκαίας οικονομικής πολιτικής για τη διάσωση του ευρώ από τη μια και των πολιτικών βημάτων για ενοποίηση από την άλλη».
Ζήτησε ακόμη να μετατραπεί η ΕΕ σε «υπερεθνική δημοκρατία» και η Ευρωζώνη «σε πλήρως λειτουργική ένωση».

Η ΔΡΑΣΗ ΤΟΥ
Από τους κορυφαίους εν ζωή διανοητές
Ο Γιούργκεν Χάμπερμας είναι από τους λαμπρότερους εν ζωή διανοητές, που συνέβαλε πολύ με τις καίριες παρεμβάσεις του στη διαμόρφωση της Γερμανίας τα τελευταία 50 χρόνια. Αν και φοίτησε και δίδαξε στο Πανεπιστήμιο της Φρανκφούρτης, ο Χάμπερμας αποστασιοποιήθηκε από τη λεγόμενη «παραδοσιακή Σχολή της Φρανκφούρτης» και συντάχθηκε με τη νεομαρξιστική «πτέρυγά» της.
Παραδέχτηκε ότι ο Διαφωτισμός είναι ένα ανεκπλήρωτο πρόταγμα, ωστόσο επιχειρηματολόγησε υπέρ της διόρθωσης και της συμπλήρωσής του και κατά της απόρριψής του. Ακόμη, κατάφερε να «παντρέψει» τη γερμανική φιλοσοφική σκέψη του Καντ, του Σέλινγκ, του Χέγκελ με τη μαρξιστική παράδοση, τις κοινωνιολογικές θεωρίες του Μαξ Βέμπερ, την εξελικτική ψυχολογία του Πιαζέ και τον αμερικανικό πραγματισμό.

Στοχασμοί
Οι πολιτικοί του στοχασμοί έχουν ως επίκεντρο την αισιοδοξία του ότι το μέλλον θα φέρει μία νέου είδους «κοινότητα» που μεταβαίνει από το κράτος-έθνος σε ένα άλλο, που βασίζεται σε ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις νομικά κατοχυρωμένων πολιτών. Αυτή η «διαλογική θεωρία της δημοκρατίας» προϋποθέτει μια πολιτική κοινότητα που θα μπορεί συλλογικά να επιβάλει την πολιτική της βούληση και να την εφαρμόσει ως πολιτική στο επίπεδο του «νομοθετικού συστήματος».
Η κοινωνική του θεωρία προωθεί τους στόχους για την απελευθέρωση του ανθρώπου, ενώ διατηρεί ένα αποκλειστικά οικουμενικό ηθικό πλαίσιο. Αυτό το πλαίσιο βασίζεται στο επιχείρημα που αποκαλείται οικουμενικός πραγματισμός - ότι δηλαδή όλες οι πράξεις λόγου ενέχουν τον σκοπό της αμοιβαίας κατανόησης και ότι τα ανθρώπινα όντα κατέχουν αυτήν την επικοινωνιακή ικανότητα να επιτυγχάνεται αυτού του είδους η κατανόηση.
Ο πατέρας του ήταν οπαδός των ναζί, και μεγάλωσε σε πολύ αυστηρό προτεσταντικό περίγυρο.
ΜΑΡΙΑ ΑΔΑΜΙΔΟΥ

Παρασκευή, 12 Απριλίου 2013

Νοάμ Τσόμσκι, οι Γερμανοί θέλουν να υφαρπάξουν τον πλούτο της Ελλάδας

«Απώτερος σκοπός των γερμανικών απαιτήσεων από την Αθήνα, στο πλαίσιο διαχείρισης της κρίσης χρέους, είναι η αρπαγή των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Ελλάδας», τόνισε ο Αμερικανός πολιτικός φιλόσοφος Νόαμ Τσόμσκι σε ομιλία του στο Δουβλίνο.

Επίσης κατηγόρησε τις κυβερνήσεις της Ε.Ε. και τη διοίκηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για διάλυση του κοινωνικού ιστού στην Ευρώπη με τις πολιτικές λιτότητας που εφαρμόζουν.
Ο Αμερικανός φιλόσοφος μίλησε από το βήμα του φιλανθρωπικού ιδρύματος RDS με θέμα την κρίση στην Ευρωπαϊκή Ενωση και την οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα.

«Υπάρχουν άνθρωποι στη Γερμανία που θέλουν να αποκτήσουν οτιδήποτε πολύτιμο υπάρχει στην Ελλάδα, επιβάλλοντας συνθήκες οικονομικής σκλαβιάς και ψυχολογικής πίεσης στους Έλληνες», σημείωσε χαρακτηριστικά ο Νόαμ Τσόμσκι.

Ο αμερικανός καθηγητής ανέφερε ότι πρέπει να σχηματιστεί ένα κοινό μέτωπο του Νότου, δηλαδή της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Ιταλίας, προκειμένου να μπει τέλος στις «απάνθρωπες απαιτήσεις του Βορρά». Υποστήριξε μάλιστα ότι τώρα είναι μία καλή ευκαιρία να γίνει κάτι τέτοιο γιατί το αντιγερμανικό αίσθημα μεταξύ των χωρών της ευρωπαϊκής περιφέρειας είναι έντονο.

Επίσης, ο κ. Τσόμσκι ανέφερε ότι είναι «σωστό» το αίτημα του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ και συγκεκριμένα του Αλέξη Τσίπρα, για στήριξη της Ελλάδας από τις Βρυξέλλες, όπως έγινε με την Δυτική Γερμανία το 1953 ενώ άσκησε κριτική στον πρόεδρο της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι και στην τρόικα. για τους χειρισμούς τους στην ευρω-κρίση, λέγοντας πως είναι επόμενο να διαλυθεί ο κοινωνικός ιστός στις χώρες-μέλη με τις πολιτικές λιτότητας που ακολουθούνται και οι οποίες οδηγούν στην οικονομική και κοινωνική καταστροφή.

Τετάρτη, 3 Απριλίου 2013

Ελληνική κοινωνία και τηλεόραση


ΝΕΟΚΛΗΣ ΣΑΡΡΗΣ

(απόσπασμα)

Με τον κινηματογράφο συμβαίνει πιο έντονα αυτό που στα άλλα εκφραστικά είδη της διάνοιας παρουσιάζεται σε περιορισμένη έκταση: η εναλλαγή εικόνας και ήχου μέσα σε μια σκοτεινή αίθουσα που υποβάλλει, υποστέλλει το ενσυνείδητο εγώ μας και το υποσυνείδητό μας –ή και ασυνείδητο –ελευθερώνεται ώστε να ανέλθει στην επιφάνεια και να ταυτιστεί με το προβαλλόμενο έργο. Εκεί ακριβώς ταυτιζόμαστε με το είδωλό μας, κάνουμε μια επιλογή αβίαστη, πραγματικά ελεύθερη από τις κοινωνικές επιταγές. Απεκδυόμαστε από τις προφάσεις και από τις συμβατικότητες, αποτινάζουμε το ζυγό της όποιας καταπίεσης που μας υπαγορεύει η κοινωνική συμβίωση. Γι’ αυτό το λόγο ταυτιζόμαστε με το αντίθετό μας.

 […] Στον κινηματογράφο ο εαυτός μας ανευρίσκει μόνος του το είδωλό του, τον «άλλο», ίσως και τον πραγματικό, εαυτό του. Όπως τα αγόρια της παιδικής ηλικίας στους δρόμους της κάθε πόλης παίζουν τους κλέφτες και τους αστυνόμους και τα κορίτσια παίζουν τις μεγάλες κυρίες, έτσι κι εμείς. Είμαστε έντιμοι, καθώς πρέπει αστοί; Θα ταυτιστούμε με τους ανέντιμους ήρωες, με τους τυχοδιώκτες.  […]

Η ψυχοκοινωνική αυτή λειτουργία του κινηματογράφου που δικαιολογεί τις προτιμήσεις μας στην τηλεόραση διαφοροποιείται σημαντικά. … η παρακολούθηση του έργου στον κιν/φο εξακολουθεί να είναι εσωτερική διαδικασία. Όσο παρακολουθούμε έχουμε εξαφανιστεί στο βάθος της σκοτεινής αίθουσας, έχουμε την αίσθηση ότι κανείς δεν βλέπει ή ορθότερα δεν υποψιάζεται τις αντιδράσεις μας. Είμαστε ξέγνοιαστοι γιατί μέσα στο ανώνυμο πλήθος έχουμε χαθεί από τον κόσμο, γιατί για μας η φυγή είναι πλήρης. Στην τηλεόραση όμως η φυγή σημαίνει ταυτόχρονα και επανεύρεση.

Ας αφήσουμε την περίπτωση που η παρακολούθηση είναι συλλογική, αφού περισσότερα από ένα άτομα του στενού μας περιβάλλοντος βρίσκονται μαζί μας. Ο κόσμος μας είναι παρών, όταν βλέπουμε τηλεόραση. Είναι το σπίτι μας, το δωμάτιό μας. Είναι η ίδια η ζωή που αποκτά διαστάσεις. Μέσα σ’ αυτό το οικείο περίγραμμα η υπόθεση του τηλεοπτικού προγράμματος συμβιώνει με μας. Η υπόθεσή του γίνεται κτήμα και μέρος της καθημερινής μας ασχολίας. Και η συμμετοχή μας στην τηλεόραση γίνεται κοινωνική συμμετοχή, κοινωνικός έλεγχος της τηλεόρασης – όχι αυτός που ασκεί η τ. με ό,τι αποφασίζει να μας προσφέρει – αλλά ο ζωντανός έλεγχος του κάθε τηλεοπτικού μύθου από το στενό μας περιβάλλον – από τη μικρή κοινωνία που μας περιστοιχίζει. Το έργο συζητείται στον κύκλο των συγγενικών ή φιλικών σε μας προσώπων, όσο γίνεται η παρακολούθησή του, επιφωνήματα και κρίσεις ανταλλάσσονται. Μια συναλλαχτική διαδικασία οριζόντιας επικοινωνίας. Έτσι, ο εαυτός μας πριν προλάβει να γίνει φιλαλήθης, ξαναεπιστρέφει στην υποκρισία της κοινωνικής επιταγής. Έτσι, δέσμιοι μιας κατ’ επίφαση ηθικότητας αποφάνθηκαν και οι τηλεθεατές:

-          Είχα μια αγωνία, μέχρι να πας στην εκκλησία. Ευτυχώς! Έτσι έγιναν οι γάμοι του Α με την Κ και ησύχασα.

-          Τι μας λες, καλλιτέχνης άνθρωπος, περίμενα διαφορετική συμπεριφορά.

Και όμως ο βαθύτερος εαυτός των δύο αυτών τηλεθεατών ίσως να έλεγε διαφορετικά.


Φυγή

 

Πολλές εκφάνσεις την ανθρώπινης ευτυχίας ή δυστυχίας εξαρτώνται από το βαθμό ικανοποίησης των έμφυτων επιθυμιών που ο Thomas ταξινομεί ως εξής:

1)      Η επιθυμία για νέα εμπειρία. Επιδίωξη φυγής από τη μονοτονία, έντονη επιθυμία για διέγερση. Ένα ταξείδι, ένα μυθιστόρημα, ένα βιβλίο ή ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα.

2)      Η επιθυμία για ασφάλεια. Το αντίθετο της προηγούμενης, αλλά συνυπάρχει με αυτήν. Κάποιος αγαπά τα ταξίδια αλλά εύχεται να έχει ένα μέρος όπου να επιστρέφει, να έχει ένα αγκυροβόλιο, μια Ιθάκη. Η συσσώρευση πλούτου, η συλλογική οργάνωση, η εύρεση εργασίας είναι τέτοια παραδείγματα.

3)      Η επιθυμία για ανταπόκριση. Αναζήτηση στοργής και εκτίμησης εκ μέρους των συντρόφων μας, των μελών της κοινωνικής ομάδας στην οποία ανήκουμε. Τα άτομα δείχνουν παντού αυτή την έντονη επιθυμία για ανταπόκριση και τη βρίσκουν στη φιλία, στην αγάπη του παιδιού, της μητέρας, του πατέρα. Η παράλειψη της ικανοποίησης της βασικής αυτής επιθυμίας είναι δυνατό να καταστρέψει το ηθικό αίσθημα και την αποδοτικότητα του ατόμου.

4)      Η επιθυμία για αναγνώριση. Το άτομο εύχεται να το επιδοκιμάζυν. Συμπλέκεται με την επιθυμία για αυτοσεβασμό. Την ικανοποιεί άλλοτε αποκτώντας παχυλή μόρφωση ή επιτυγχάνοντας στον επιχειρηματικό ή τον επιστημονικό τομέα.