Ionia

Πηγή: Καθημερινή, 26/4/2012 Ο Γκάιτνερ επισήμανε ότι το να κατηγορηθούν πρόσωπα για γεγονότα όπως η κατάρρευση των τιμών των ακινήτων το 2008 και η συνακόλουθη οικονομική κρίση δεν είναι εύκολο, αφού οι περισσότερες κρίσεις δεν προκαλούνται από εγκληματικές δραστηριότητες ή εσκεμμένα. «Οι περισσότερες οικονομικές κρίσεις οφείλονται σε ένα μείγμα βλακείας, απληστίας, απερισκεψίας, ανάληψης [οικονομικού] κινδύνου, ελπίδας» για κέρδος, επισήμανε ο Γκάιτνερ, ο οποίος είχε λάβει μέρος στις προσπάθειες αντιμετώπισης της κρίσης από την κυβέρνηση του Τζορτζ Ου. Μπους ως πρόεδρος της κεντρικής τράπεζας της πολιτείας της Νέας Υόρκης και έχει καλέσει επανειλημμένα την ΕΕ να λάβει πιο αποφασιστικά μέτρα για να περιορίσει την κρίση χρέους στην ευρωζώνη. «Δεν μπορείς να εξαλείψεις την βλακεία και την ανάληψη κινδύνου και την απληστία και την απερισκεψία με νόμους. Αυτό που μπορείς να κάνεις είναι να προσπαθήσεις να εξασφαλίσεις πως όταν συμβαίνουν όλα αυτά, δεν προκαλούν πολύ με...

του Ευγένιου Αρανίτση (από την εφημερίδα Ελευθεροτυπία) Η εικόνα της Γκερέκου με ξανατράβηξε στην Κέρκυρα που, καλώς ή κακώς, καταλαμβάνει τη θέση αρχιμήδειου σημείου ως προς τους λογοτεχνικούς μου πειραματισμούς μου εδώ και 30 χρόνια. Εννοείται πως, για να γίνει η Κέρκυρα έμμονη ιδέα, δεν θα αρκούσε το γεγονός ότι την λατρεύω, ότι μεγάλωσα στους κήπους και τους αμέτρητους θερινούς της κινηματογράφους ή ότι είναι αναμφισβήτητα η ομορφότερη πόλη της ανατολικής Μεσογείου. Οχι, συνεισέφερε εδώ η πεποίθησή μου σύμφωνα με την οποία η βαθύτερη κατανόηση του αινίγματος της κερκυραϊκής μοίρας ισοδυναμεί, μπορώ να το πω χωρίς τον παραμικρό δισταγμό, με την κατανόηση της ίδιας της Ελλάδας, δηλαδή του ανεπίλυτου ζητήματος της ελληνικής ταυτότητας. Ιδού τι ήταν ανέκαθεν, για μένα, η πρωτεύουσα της Επτανήσου. Λένε ότι, στις πόλεις, ένα στα δέκα πουλιά έχουν πάψει να κελαηδούν εξαιτίας της ρύπανσης, χημικής και ηχητικής. Θα 'θελα να 'μαι, για την πόλη μου, αυτό το δέκατο καναρίνι, που επ...

Από το Βήμα, 27 / 3 Ηρθε λοιπόν κι αυτή η ώρα: το Βερολίνο δεν μπορεί να κρατηθεί άλλο και, πλέον, κομπάζει προκλητικά, εξηγώντας το ίδιο την ηγεμονική πολιτική του και τα επιτεύγματά της. Τώρα που η Ελλάδα είναι δεμένη χειροπόδαρα και ανίκανη να αντιδράσει έχοντας καταστεί μια εντελώς ακίνδυνη χώρα, έρχονται πια η μία μετά την άλλη οι αποδείξεις της μεγάλης γερμανικής πολιτικής απάτης. Και τις κομίζουν οι ίδιοι οι Γερμανοί, στο ύπατο επίπεδο... « Οι επιχειρήσεις διάσωσης δεν έχουν κοστίσει μέχρι στιγμής ούτε ένα ευρώ από τα χρήματα του Γερμανού φορολογούμενου » δηλώνει στο γερμανικό περιοδικό Focus ο επικεφαλής του Προσωρινού Μηχανισμού Διάσωσης EFSF Κλάους Ρέγκλινγκ. Και συνεχίζει: « Στη Γερμανία έχει επικρατήσει η πεποίθηση ότι κάθε μεμονωμένη μεταφορά χρημάτων προς Ελλάδα βαρύνει τον προϋπολογισμό της χώρας και χρηματοδοτείται από τα χρήματα των φορολογουμένων »… Και λέει στους Γερμανούς: « Απελευθερωθείτε από την εικόνα της Ελλάδας ως βαρελιού χωρίς πάτο. Δεν υπάρχου...

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012 Β.Φίλια:Η πλαστογράφηση της αληθινής Ιστορίας του 1821 από δήθεν αναθεωρητές «Έλληνες Ιστορικούς" Το παρακάτω κείμενο έχει ένα πρόσθετο ενδιαφέρον:ο Β.Φίλιας αντιμετωπίζει πολύ θετικότερα τον ελληνικό κοινοτισμό σε σχέση με το παλαιότερο κείμενό του με το τίτλο η "Νόθα αστικοποίηση" Η πλαστογράφηση της αληθινής Ιστορίας του 1821 από δήθεν αναθεωρητές «Έλληνες Ιστορικούς» του ΒΑΣΙΛΗ ΦΙΛΙΑ Ενας αποτελεσματικός τρόπος - ίσως ο αποτελεσματικότερος - για να αποφύγεις να κριθεί μια επιστημονική εργασία επί της ουσίας, δηλαδή με ποιοτικά κριτήρια, είναι να επιτύχεις να χαρακτηρισθεί ως «προοδευτική προσέγγιση» σαν αντιπαράθεση και κατ’ αντιδιαστολή με τις «λοιπές», που συλλήβδην στιγματίζονται ως «ξεπερασμένες», «πεπαλαιωμένες», ακόμη και αντιδραστικές. Με τον τρόπο αυτό επέρχεται μια μετάθεση από το επίπεδο των επιχειρημάτων στο επίπεδο των ηχηρών λόγων και των εντυπώσεων. Γνωστή μεθοδολογία από την πολιτική του πεζ...

(αποσπάσματα) Μεγάλο έργο να ασχολείται μόνο με τον εσωτερικό του δαίμονα και να λατρεύει αυτόν με ειλικρίνεια. Λατρεία δε αυτού είναι να τον διατηρείς αμόλυντο από το πάθος και από την απερισκεψία και την αγανάκτηση για όσα συμβαίνουν εκ μέρους των Θεών και των Ανθρώπων. Θεόφραστος: είναι βαρύτερα όσα γίνονται από τις επιθυμίες από εκείνα που γίνονται από οργή. Διότι ο οργισμένος αποφεύγει τις υποδείξεις της λογικής με λύπη και κρυφή ντροπή, εκείνος όμως που πέφτει σε ηθικό παράπτωμα από επιθυμία νικιέται από την ηδονή. Μη θεωρήσεις ποτέ ως συμφέρον του εαυτού σου εκείνο που θα σε αναγκάσει να παραβείς κάποτε την πίστη, να εγκαταλείψεις το σεβασμό, να μισήσεις κάποιον, να φθονήσεις, να καταραστείς, να υποκριθείς, να επιθυμήσεις κάτι που χρειάζεται τοίχους και παραπετάσματα. Διότι εκείνος που μετά από σκέψη προτιμά το νου και την ψυχή του και τη λατρεία της τελειότητας αυτών, δεν κλαίει, δεν στενάζει, δε θα αισθανθεί την ανάγκη ούτε της ερημιάς ούτε του πλήθους. Το σπου...

Στο συντομότατο διάστημα που μεσολάβησε ανάμεσα σε πέντε στίχους του Ίβυκου και άλλους τόσους του Κάλβου, πρόφτασε να αφυπνιστεί από τον πρωτογονισμό και την ωμοφαγία της η ομάς των λαών που επέτυχε στη συνέχεια να συγκροτήσει τα κράτη της Ευρώπης, όπως τα γνωρίζουμε σήμερα, βουτηγμένα στο συμφέρον, όπως οι ποντικοί στο λάδι, και για ένα διάστημα τόσο χαμηλής μετατρεψιμότητας που και ο τελευταίος φθόγγος της φωνής τους να ‘χει σταθεί ανάμεσα στην ρίνα και τον λάρυγγα. Δόξα να χει ο Θεός που εις την κορυφή του Ομήρου εστάθηκαν της θαλάσσης ο θρους και των ανοιχτών φωνηέντων το πάφλασμα. Πολλές ρήσεις έχουμε δει να ανατρέπονται, ποτέ όμως την αποφθεγματική εκδοχή: όπου γλώσσα πατρίς.

Του Χρήστου Γιανναρά, 1997 Η αφαιρετική εικόνα των εμπειρικών μας παραστάσεων από τη σημερινή Ελλάδα συναιρείται μάλλον στη «φυσιογνωμία» του ομοιότυπου πολεοδομικού εκβαρβαρισμού και της γλωσσικής αναρχίας. Η εργολαβική πολυκατοικία (σύμβολο μιας επιπόλαια σχεδιασμένης σε ξύλινα πόδια «ανάπτυξης») είναι το μορφολογικό στερεότυπο που πληθυνόμενο, σαν λοιμική παραμορφωτικού έλκους κακοποιεί βάναυσα την ιδιοπροσωπία του ελληνικού τοπίου. Δεν μπορείς πια να ξεχωρίσεις αν βρίσκεσαι στην Καστοριά ή στο Αιγάλεω, στο Ρέθυμνο ή στο Περιστέρι. Και η γλωσσική έκφραση των Ελλήνων χάνει τώρα όχι μόνο τον μουσικό της βηματισμό και τη βιωματική της ευθυβολία, αλλά αποδιοργανώνεται κυριολεκτικά σε άναρχες παραμορφωτικές κακοπλασίες που συρρικνώνουν ακατάπαυστα το νοηματικό της φορτίο. […] Αλλοιωμένο το φως του αττικού τοπίου από την αχλύ του μολυσματικού νέφους. Το νησιώτικο χρώμα ταυτισμένο με οπτικές, ακουστικές, γευστικές και οσφραντικές παραστάσεις βιομηχανοποιημένου τουρισμού. Τα θαλασσινά...