Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κοινωνικότητα και εγκέφαλος

Αναδημοσίευση από το Βήμα 13.11

Λονδίνο 
Όσο περισσότερους φίλους έχει κάποιος, τόσο «μεγαλύτερο» εγκέφαλο διαθέτει, υποστηρίζει νέα βρετανική μελέτη του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, περίπου έξι εγκεφαλικές περιοχές των κοινωνικών ατόμων εμφανίζονται μεγαλύτερες σε μέγεθος και καλύτερα «καλωδιωμένες» συγκριτικά με εκείνες πιο μοναχικών τύπων.
Ο φλοιός του πρόσθιου προσαγωγίου, κατά τους ειδικούς, εμφανίζεται ιδιαίτερα... ενισχυμένος στα κοινωνικά άτομα, καθώς πρόκειται για την περιοχή η οποία – μεταξύ άλλων – σχετίζεται με το να είμαστε ενήμεροι σχετικά με το τι κάνουν οι γύρω μας. Ακόμα, οι συνάψεις που συνδέουν τη συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου με μια άλλη, που σχετίζεται με το πώς αισθάνονται οι γύρω μας, είναι ιδιαίτερα ισχυρές στα κοινωνικά άτομα σε σχέση με τα πιο ακοινώνητα.
Η μελέτη
Στη μελέτη των ειδικών έλαβαν μέρος 18 άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι κλήθηκαν να δηλώσουν πόσους φίλους τους συνάντησαν, σε πόσους μίλησαν στο τηλέφωνο ή μέσω email, μέσα στον τελευταίο μήνα.
Ο μέσος αριθμός που δηλώσαν οι περισσότεροι ήταν 20 φίλοι, ωστόσο υπήρχαν και περιπτώσεις που ανέφεραν 40 φίλους.
«Στα πιο κοινωνικά άτομα, τα συγκεκριμένα επικοινωνιακά “μονοπάτια” ενδεχομένως να μοιάζουν περισσότερο με λεωφόρους ταχείας κυκλοφορίας, παρά με επαρχιακούς χωματόδρομους, γεγονός που κάνει τη διαδικασία της επεξεργασίας της πληροφορίας πιο αποδοτική» εξηγεί η ερευνήτρια δρ ΜέριΑν Νούναν.
Προηγούμενη μελέτη που διεξήχθη και πάλι από ειδικούς του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, είχε δείξει ότι η διατήρηση φιλικών σχέσεων με τους γύρω μας, απαιτεί περισσότερη εγκεφαλική ενέργεια.
Επιπλέον, είχε φανεί ότι τα άτομα που διαθέτουν περισσότερες πραγματικές - και όχι διαδικτυακές - φιλίες, τείνουν να έχουν πιο ενισχυμένες ικανότητες σε ό,τι αφορά την κατανόηση των σκέψεων και των συναισθημάτων των φίλων τους.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Στάδια εξέλιξης της προσωπικότητας Levinson, McKee

Τα στάδια εξέλιξη της προσωπικότητας του ανθρώπου σύμφωνα με τους Levinson, McKee (1978). Ο άνθρωπος σαν το δέντρο θεμελιώνει ρίζες, ερευνά, βρίσκει ουσίες, υψώνει κορμό, αναπτύσσεται κι αν είναι τυχερός και ωριμάσει στο τέλος απολαμβάνει καρπούς. Κατά μέσο όρο οι αλλαγές των σταδίων γίνονται ανά 6-7 χρόνια

Τι είναι νοείν - Εισαγωγή στη φιλοσοφία - Ι. Θεοδωρακόπουλος

Πέντε πράγματα πρέπει να κρατήσουμε χωριστά στον νου μας για ν αποσαφηνίσουμε την έννοια του νοείν. Πρώτον είναι το υποκείμενο, το οποίον ακριβώς έχει τη νόηση. Το νοείν πραγματοποιείται πάντοτε από ένα υποκείμενο. Δεύτερον είναι το ίδιο το νοείν ως ενέργεια του πνεύματος, η οποία έχει ωρισμένη διάρκεια, δηλαδή αρχίζει σ’ ένα ορισμένο σημείο του χρόνου και τελειώνει σ’ ένα άλλο επίσης ωρισμένο. Τρίτον είναι το νόημα. Μέσα σε κάθε νοείν υπάρχει μια ουσία, μια ωρισμένη σκέψη, ένα ωρισμένο νόημα, δηλαδή αυτό που αποτελεί το περιεχόμενο του νοείν. Τέταρτον είναι το περιεχόμενο του νοείν, το νόημα εκφράζεται πάντοτε με ωρισμένες   γλωσσικές μορφές. Το πέμπτον που πρέπει να κρατήσωμε στο νου μας είναι το γεγονός ότι και το υποκείμενο που νοεί και το νοείν και το περιεχόμενο και η γλωσσική διατύπωση αναφέρονται γενικώς σ’ ένα αντικείμενο. Στον άνθρωπο η γνώση του είναι επιδρά πάνω του και τον μεταβάλλει αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν είναι μια ουσία εξαρχής αμετάβλητη και κλειστή. το ε...

Erik Erikson* "Οι οκτώ εποχές του ανθρώπου" Μέρος 1/4

αποσπάσματα από το βιβλίο του "Η παιδική ηλικία και η κοινωνία" 1.        Βασική εμπιστοσύνη ενάντια στη βασική δυσπιστία Η πρώτη επίδειξη κοινωνικής εμπιστοσύνης στο βρέφος είναι η ευκολία με την οποία τρώει, η βαθύτητα του ύπνου του και η χαλάρωση των εντέρων του. Η εμπειρία μιας αμοιβαίας ρύθμισης των αυξανόμενα δεκτικών του ικανοτήτων με τις μητρικές μεθόδους τροφοδότησης το βοηθά σταδιακά να ισορροπήσει την έλλειψη άνεσης που προξενείται από την ανωριμότητα της ομοιόστασης με την οποία γεννήθηκε. Στις ολοένα αυξανόμενες ώρες της εγρήγορσής του αντιλαμβάνεται ότι όλο και περισσότερες περιπέτειες των αισθήσεών του διεγείρουν ένα αίσθημα οικειότητας, ότι έχουν συμπέσει με ένα αίσθημα εσωτερικής καλοσύνης. Οι διάφορες μορφές άνεσης, και οι άνθρωποι που συνδέονται με αυτές, γίνονται τόσο γνώριμες όσο και η βασανιστική λειτουργία των εντέρων. Το πρώτο κοινωνικό κατόρθωμα του νηπίου λοιπόν, είναι η προθυμότητά του να αφήσει τη μητέρα του να εξαφανιστε...