Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο Χρήστος Μπουλώτης για την ελληνική γλώσσα

Ακροθιγώς απομαγνητοφώνηση της ομιλίας του σε συνέδριο για την ελληνική. Πολύ ενδιαφέρουσες οι παρατηρήσεις του. Ολόκληρη η ομιλία του εδώ:

http://www.youtube.com/watch?v=ScvoxNHgpuM


--------------------------------------------

-

·         Τα πρώτα συστήματα γραφής είναι απότοκα της εικόνας.

·         Η εικόνα μήτρα της γραφής. Το εικονολόγιο είναι αντίστοιχο του Λεξιλογίου. Αίγυπτος, Ανατολή, Μινωική Κρήτη. Π.χ. ο Δίσκος της Φαιστού. Θυμίζει το αιγυπτιακό σύστημα. Όλα τα σημεία γραφής έγιναν με κινητά στοιχεία. Ήθελαν αποτελεσματικότερη οικονομικοδιοικητική μηχανή.

·         Η εικόνα απαιτεί σύνταξη όπως και η γραφή.

·         Η εικόνα είναι η η γραφή των μη πεπαιδευμένων εξ ου και η εικόνα έχει μεγαλύτερη απήχηση σε σχέση με τη γραφή.

·         Συχνά τα σύμβολα υπερβαίνουν το αρχικό τους περιεχόμενο. Παράδειγμα ο αγκυλωτός σταυρός που είναι πανάρχαιο σύμβολο.

·         Η Γραμμική Α δεν έχει αποκωδικοποιηθεί. Απότοκη της Α είναι η Γραμμική Β. Την υιοθέτησαν οι Μυκηναίοι για την απόδοση της ελληνικής γλώσσας. Κνωσσός, Χανιά, Μυκήνες.

·         Η γραφή τόνισε την υπεροχή της άρχουσας τάξης.

·         Τη δυναμική της εικόνας προάγει η τέχνη των τοιχογραφιών. Η ζωγραφική ως πολύχρωμη αφηγηματικότητα.

·         Η θρησκεία αποτελεί το αποτελεσματικότερο όχημα για την άσκηση εξουσίας.

·         Στο Δέλτα του Νείλου εντοπίστηκαν μινωικές τοιχογραφίες. Οφείλονται σε περιοδεύοντες ζωγράφους.

·         Δημιουργήθηκαν τοπικά καλλιτεχνικά ιδιώματα. Η κνωσσός ως καλλιτεχνικός πομπός. Αργότερα θα αναλάβουν τα μυκηναϊκά ανάκτορα. .

·         Ο στενός περιορισμός της Γραμμικής Β σε μια στενή κάστα ανακτορικών γραφέων διοικητικοοικονομική είχε σαν συνέπεια την εξαφάνισή της με την πτώση των ανακτόρων και την πολιτισμική κάμψη που γνώρισε ο Μυκηναϊκός κόσμος. Κάτι ανάλογο συνέβη και με την παραστατική τέχνη καθώς έπαψε να υπηρετεί την ανακτορική ιδεολογία. Περιέπεσε βαθμιαία σε μαρασμό.  Οι αιώνες που ακολούθησαν χαρακτηρίζονται ως σκοτεινοί αιώνες. Όταν θα επανεμφανιστεί η γραφή στην αλφαβητική μορφή της αυτό θα γίνει, σχηματικές σκιαγραφίες, φτωχές σε σχέση με το παρελθόν που η γραφή χειμαρρώδης αφηγηματικότητα, καλπάζουσα κίνηση, εικόνες φύσης χρώματα και μυρωδιές.

Στο νέο κοινωνικοιστορικό πλαίσιο εικόνα και γραφή θα διαδοθούν αλματωδώς ιδίως η γραφή που σε σύγκριση με την ιστορία της θα γίνει πλέον κτήμα και εργαλείο ενός πλατύτερου κοινού. Σ’ αυτήν θα αποτυπωθούν ποίηση, φιλοσοφία, ιστορία.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Στάδια εξέλιξης της προσωπικότητας Levinson, McKee

Τα στάδια εξέλιξη της προσωπικότητας του ανθρώπου σύμφωνα με τους Levinson, McKee (1978). Ο άνθρωπος σαν το δέντρο θεμελιώνει ρίζες, ερευνά, βρίσκει ουσίες, υψώνει κορμό, αναπτύσσεται κι αν είναι τυχερός και ωριμάσει στο τέλος απολαμβάνει καρπούς. Κατά μέσο όρο οι αλλαγές των σταδίων γίνονται ανά 6-7 χρόνια

Τι είναι νοείν - Εισαγωγή στη φιλοσοφία - Ι. Θεοδωρακόπουλος

Πέντε πράγματα πρέπει να κρατήσουμε χωριστά στον νου μας για ν αποσαφηνίσουμε την έννοια του νοείν. Πρώτον είναι το υποκείμενο, το οποίον ακριβώς έχει τη νόηση. Το νοείν πραγματοποιείται πάντοτε από ένα υποκείμενο. Δεύτερον είναι το ίδιο το νοείν ως ενέργεια του πνεύματος, η οποία έχει ωρισμένη διάρκεια, δηλαδή αρχίζει σ’ ένα ορισμένο σημείο του χρόνου και τελειώνει σ’ ένα άλλο επίσης ωρισμένο. Τρίτον είναι το νόημα. Μέσα σε κάθε νοείν υπάρχει μια ουσία, μια ωρισμένη σκέψη, ένα ωρισμένο νόημα, δηλαδή αυτό που αποτελεί το περιεχόμενο του νοείν. Τέταρτον είναι το περιεχόμενο του νοείν, το νόημα εκφράζεται πάντοτε με ωρισμένες   γλωσσικές μορφές. Το πέμπτον που πρέπει να κρατήσωμε στο νου μας είναι το γεγονός ότι και το υποκείμενο που νοεί και το νοείν και το περιεχόμενο και η γλωσσική διατύπωση αναφέρονται γενικώς σ’ ένα αντικείμενο. Στον άνθρωπο η γνώση του είναι επιδρά πάνω του και τον μεταβάλλει αυτό σημαίνει ότι ο άνθρωπος δεν είναι μια ουσία εξαρχής αμετάβλητη και κλειστή. το ε...

Erik Erikson* "Οι οκτώ εποχές του ανθρώπου" Μέρος 1/4

αποσπάσματα από το βιβλίο του "Η παιδική ηλικία και η κοινωνία" 1.        Βασική εμπιστοσύνη ενάντια στη βασική δυσπιστία Η πρώτη επίδειξη κοινωνικής εμπιστοσύνης στο βρέφος είναι η ευκολία με την οποία τρώει, η βαθύτητα του ύπνου του και η χαλάρωση των εντέρων του. Η εμπειρία μιας αμοιβαίας ρύθμισης των αυξανόμενα δεκτικών του ικανοτήτων με τις μητρικές μεθόδους τροφοδότησης το βοηθά σταδιακά να ισορροπήσει την έλλειψη άνεσης που προξενείται από την ανωριμότητα της ομοιόστασης με την οποία γεννήθηκε. Στις ολοένα αυξανόμενες ώρες της εγρήγορσής του αντιλαμβάνεται ότι όλο και περισσότερες περιπέτειες των αισθήσεών του διεγείρουν ένα αίσθημα οικειότητας, ότι έχουν συμπέσει με ένα αίσθημα εσωτερικής καλοσύνης. Οι διάφορες μορφές άνεσης, και οι άνθρωποι που συνδέονται με αυτές, γίνονται τόσο γνώριμες όσο και η βασανιστική λειτουργία των εντέρων. Το πρώτο κοινωνικό κατόρθωμα του νηπίου λοιπόν, είναι η προθυμότητά του να αφήσει τη μητέρα του να εξαφανιστε...