για τα ψυχικά τραύματα

Εξαιρετική παρουσίαση για τα ψυχικά τραύματα, αντιγραφή από το βιβλίο "Το Ξύπνημα της Τρίγρης". Εδώ φαίνεται πόσο σημαντικός είναι ο τραυματισμός και τι θα μπορούσε να αποκομίσει ο άνθρωπος αν γνώριζε τους κατάλληλους χειρισμούς.

Έγραψε ο Peter Levine (έχει σπουδάσει Ιατρική και Βιολογία στο Μπέρκλευ της Καλιφόρνια, έχει διδακτορικό στην ψυχολογία. Υπήρξε σύμβουλος της NASA, σε κλινικές στην Ευρώπη και την Αμερική κλπ) από το βιβλίο του το "Ξύπνημα της Τρίγρης"

Τα τραυματικά συμπτώματα δεν οφείλονται σε αυτό καθεαυτό το γεγονός που τα προκαλεί. Πηγάζουν από το παγωμένο κατάλοιπο της ενέργειας που δεν διαλύθηκε και δεν εκφορτίστηκε. Αυτό το κατάλοιπο παραμένι παγιδευμένο στο νευρικό μας σύστημα και μπορεί να καταστρέψει το σώμα και το πνεύμα μας. Τα μακροπρόθεσμα, ανησυχητικά και συχνά παράξενα μετατραυματικά συμπτώματα αναπτύσσονται όταν δεν μπορούμε να ολοκληρώσουμε τη διαδικασία εισόδου, παραμονής και εξόδου από την κατάσταση της "ακινησίας" ή του "παγώματος". Παρ' όλα αυτά, μπορούμε να επιτύχουμε το "ξεπάγωμά" μας ενεργοποιώντας και ενθαρρύνοντας την έμφυτη παρόρμησή μας να επιστρέψουμε σε μια κατάσταση δυναμικής ισορροπίας. 

π.χ. η ενέργεια στο νευρικό σύστημα μιας νεαρής αντιλόπης η οποία τρέχει να ξεφύγει από την επίθεση ενός κυναίλουρου που την καταδιώκει έχει φορτιστεί με εβδομήντα μίλια την ώρα. Τη στιγμή που ο κυναίλουρος κάνει το τελικό επιθετικό άλμα, η αντιλόπη καταρρέει. Εξωτερικά είναι ακίνητη και μοιάζει πεθαμένη. Εσωτερικά όως, το νευρικό της σύστημα είναι ακόμη υπερφορτισμένο με εβδομήντα μίλια την ώρα. Αν και έχει σταματήσει τελείως, αυτό που συμβαίνει στο σώμα της αντιλόπης είναι παρόμοιο με αυτό που θα συμβεί στο σώμα της αντιλόπης είναι παρόμοιο με αυτό που θα συμβεί στο αυτοκίνητό σας αν επιταχύνετε και ταυτόχρονα πατήσετε απότομα το φρένο. Η διαφορά μεταξύ εσωτερικής επιτάχυνσης του νευρικού συστήματος (μηχανή) και της εξωτερικής ακινησίας (φρένο) του σώματος δημιουργεί μια έντονη αναταταρχή μέσα στο σώμα, παρόμοια με τυφώνα. 

Αυτός ο τυφώνας ενέργειας είναι το εστιακό σημείο στο οποίο διαμορφώνονται τα συμπτώματα του τραυματικού στρες. ... Ένας απειλούμενος άνθρωπος (ή αντιλόπη) πρέπει να εκφορτίσει όλη την ενέργεια που επιστρατεύτηκε για την αντιμετώπιση αυτής της απειλής, αλλιώς θα γίνει θύμα του τραύματος. Αυτό το κατάλοιπο της ενέργειας δεν φεύγει έτσι απλά. Παραμένει στο σώμα και συχνά καταλήγει στη δημιουργία μιας ευρείας ποικιλίας συμπτωμάτων - για παράδειγμα, άγχος, κατάθλιψη, ψυχοσωματικά προβλήματα και προβλήματα συμπεριφοράς. Αυτά τα συμπτώματα είναι ο τρόπος του οργανισμού να συγκρατεί (ή να περιορίζει) το κατάλοιπο της ενέργειας που δεν έχει εκφορτιστεί. 

Τα άγρια ζώα αποφορτίζουν ενστικτωδώς όλη τη συμπιεσμένη τους ενέργεια και σπάνια αναπτύσσουν δυσμενή συμπτώματα. Εμείς οι άνθρωποι δεν έχουμε εντρυφήσει τόσο σε αυτό το θέμα. Όταν είμαστε ανίκανοι να αποδεσμεύσουμε αυτές τις ισχυρές δυνάμεις, γινόμαστε θύματα του τραύματος. Στις συχνά ανεπιτυχείς μας προσπάθειες να εκφορτίσουμε αυτή την ενέργεια, μπορεί να καθηλωθούμε σ' αυτήν. 

[...] ευτυχώς η ίδια φοβερή ενέργεια που προκαλεί τα συμπτώματα του τραύματος, όταν χρησιμοποιηθεί και ενεργοποιηθεί σωστά, μπορεί να μεταμορφώσει το τραύμα και να μας ωθήσει σε νέα επίπεδα θεραπείας, γνώσης, ακόμη και σοφίας. Η εξάλειψη του τραύματος είναι ένα μεγάλο δώρο που μας επαναφέρει στο φυσικό κόσμο της ελεύθερης ροής, της αρμονίας της αγάπης και της συμπόνιας. 

Έχοντας δουλέψει τα τελευταία 25 χρόνια με ανθρώπους που έχουν τραυματιστεί από σχεδόν οτιδήποτε μπορεί κανείς να διανοηθεί, έχω σχηματίσει την πεποίθηση ότι εμείς οι άνθρωποι διαθέτουμε μια έμφυτη ικανότητα να θεραπεύουμε όχι μόνο τον εαυτό μας αλλά και τον κόσμο από τις εξουθενωτικές επιπτώσεις του τραύματος.