Άμλετ

Όλα με απειλούν.

Κι όσα τυχαία γίνονται, γίνονται επίτηδες για να με ερεθίζουν.

Να προκαλούν την κούφια μου εκδίκηση.

Ένα κτήνος είναι ο άνθρωπος, που κοιμάται και ξυπνάει μονάχα για να φάει σαν το κτήνος.

Δεν άξιζε τη δωρεά του χρόνου.

Άδικα η φύση φύσηξε μέσα μας το λόγο που ήταν προορισμένος για να γίνει η μνήμη και η πρόβλεψη του κόσμου, κι αυτός ο νους που είναι ο Θεός μέσα μας άδικα μας κατοίκησε.

Γιατί ποτέ δεν θα πάρουμε ότι έχει να μας δώσει

Από τον ΑΜΛΕΤ του Σαίξπηρ μετάφραση Γιώργου Χειμωνά , Σκηνή τέταρτη