Ionia

(από το Βήμα ) Καθώς έχομε συνηθίσει με τις βολικές κατηγοριοποιήσεις, μας κακοφαίνεται που δέν ξέρομε άν λ.χ. ο Γκαίτε ήταν ποιητής ή φιλόσοφος. Ολο το λάθος βέβαια είναι στο διαζευτικό· στην αμφισβήτηση τού (άλλως) φυσικότατου εύρους· στην προκρούστεια λογική μας. Ο εγκέφαλος όμως δέν έχει στεγανά. Ενα κατιόν νατρίου μπαινοβγαίνει στους νευρώνες και κεντάει την πληροφορία -   χωρίς λογοκρισία περι «συναισθήματος» ή «ορθού λόγου».

Δημοσίευση από την "Ελευθεροτυπία" Το bullying επιβαρύνει την υγεία σε βάθος χρόνου Ο συνεχής σχολικός εκφοβισμός επιβαρύνει και μακροπρόθεσμα την υγεία των παιδιών που έχουν πέσει θύματά του, καθώς οι ψυχοσωματικές συνέπειες συσσωρεύονται διαχρονικά, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

ΒΙΑΣ Ο ΠΡΙΗΝΕΥΣ (Πολιτικός της Πριήνης) Άκουγε πολλά, μίλα την ώρα που πρέπει. Να μάθεις και ύστερα να ενεργήσεις. Άριστη δημοκρατία υπάρχει εκεί όπου οι πάντες φοβούνται το νόμο σαν νά 'ταν τύραννος. ΘΑΛΗΣ Ο ΜΙΛΗΣΙΟΣ (640 - 548 π.Χ. περίπου) Άριστη δημοκρατία είναι εκείνη που δεν έχει ούτε πολύ πλούσιους πολίτες ούτε πολύ φτωχούς. ΚΛΕΟΒΟΥΛΟΣ Ο ΛΙΝΔΙΟΣ (Πολιτικός, τύραννος της Λίνδου) Τίποτε να μην κάνεις με καταναγκασμό. Παντρέψου γυναίκα της σειράς σου, γιατί, αν πάρεις από αρχοντικό σόι, θα αποχτήσεις αφεντικά, όχι συγγενείς. Αν είσαι πλούσιος, να μη μεγαλοπιάνεσαι, κι αν είσαι φτωχός, να μην εξευτελίζεσαι. Να διαλύεις τις εχθρότητες. Άριστη δημοκρατία υπάρχει εκεί όπου οι πολιτικοί φοβούνται περισσότερο την επίκριση παρά το νόμο.

Στη θεωρητική διερεύνηση στόχος είναι η αλήθεια. Στην ηθική πράξη η αρετή. Στην αισθητική λειτουργία η ομορφιά. Με τη δραστηριότητά μου παρεμβαίνω στην υπόσταση των εξωτερικών πραγμάτων και τα αλλάζω. Παρεμβαίνω στη μορφή και τη δομή τους, παρεμβαίνω στο ποσό και το ποιόν τους, στην απλή τους ύπαρξη ή στη σύνθεσή τους. Τα μεταβάλλω, τα τροποποιώ να τα καταστρέψω είναι αδύνατόν. Το προϊόν του ποιείν, το κατασκεύασμα, διατηρεί την όποια έχει αξία και όταν αποκοπεί απ’ αυτόν που το κατασκεύασε. Η πράξη μου μου ανήκει. Δεν μπορούμε να αποχωριστούμε από τις πράξεις μας. Η ηθική ποιότητα στις κρίσιμες ώρες της ζωής. Η απόφαση θα δείξει το μέταλλο της ψυχής, την ποιότητά του.

αναδημοσίευση από την Καθημερινή « Φοβάμαι όσους δεν διαβάζουν παραμύθια... » Ο αρχαιολόγος και βραβευμένος παραμυθάς Χρήστος Μπουλώτης μιλάει στην «K» Της Ολγας Σελλά Αρχαιολόγος, παραμυθάς ή συλλέκτης παιχνιδιών; Τι από τα τρία διαλέγει να είναι ο Χρήστος Μπουλώτης; Στο διαμέρισμα που μένει, στα Εξάρχεια, τα αρχαιολογικά βιβλία είναι μπερδεμένα με παλιά παιχνίδια. Οι χαρτονένιες φιγούρες είναι δίπλα στους πίνακες γνωστών ζωγράφων και στα παιδικά παραμύθια. Παρ' όλα αυτά δεν θα μπορούσε να πει κανείς ότι υπάρχει αταξία στο χώρο. Μοιάζει σαν ο ένοικος του σπιτιού να στοιβάζει τα πράγματα που τον αφορούν, με τα οποία καταπιάνεται κατά καιρούς, δημιουργώντας ένα παλίμψηστο.

αναδημοσίευση από το Βήμα Ο καθηγητής του Πολυτεχνείου Μανόλης Κορρές, ενοχλείται από τη δημοσιότητα και θεωρεί δημοσιογραφική είδηση μόνο το γεγονός ότι δεν είναι πλέον υπεύθυνος του Παρθενώνα. Ηταν, όμως, ως το 1999, ενώ συνεχίζει να είναι μέλος της Επιτροπής Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως από το 2002, οπότε ανέλαβε την επιστημονική επίβλεψη. Ωστόσο, παραδέχεται ότι δεν υπάρχει σήμερα άλλος στον τομέα του για να δώσει λύσεις στα προβλήματα στο έργο της συντήρησης και ότι οι εργαζόμενοι βασίζονται και ανατρέχουν στις χιλιάδες σελίδες της επιστημονικής μελέτης του και στους όγκους των σχεδίων του.

από το Βήμα. Είναι εξαιρετικό αυτό που λέει για τη χούντα, κράτησα μερικά σημεία από τη συνέντευξη. ---------------------------------- Σήμερα λένε πολλοί ότι ζούμε μια νέα χούντα. Εσείς τι λέτε γι' αυτό; «Ε, δεν λέω τίποτα. Δεν συζητώ με ανθρώπους που έχουν προκατειλημμένες και παγιωμένες ιδέες, οι οποίες μάλιστα δεν είναι ιδέες που αναλύουν την πραγματικότητα αλλά ιδέες που θέλουν να επιβληθούν στην πραγματικότητα. Μιλάμε για ανθρώπους που δεν έχουν ζήσει τέτοια πράγματα, που δεν έχουν υποστεί τίποτα, που η δημοκρατία τούς ήλθε σαν θείο δώρο, για την οποία ουδέποτε αγωνίστηκαν και στην οποία κακόμαθαν με τις ανέσεις που τους προσφέρει. Μεγάλωσαν σε συνθήκες που ήταν μόνο διεκδίκηση δικαιωμάτων και καμία τήρηση και ανάληψη υποχρεώσεων. Οι υποχρεώσεις στον δημόσιο διάλογο δεν αναφέρονται ποτέ ή παρουσιάζονται σαν καταναγκασμοί. Εφθασα να πιστεύω αυτό που θεωρείται αυτονόητο